سپیده

ز افق زند سپيده، به اوان بامدادان

كه شود جهان فروزان، ز طلوع شمس تابان

چه خوش آن سپيده صبحی ،كه عروسی ز ره آيد

چه خوش آن شب وصالی، كه مهش رسد خرامان

ره عشق برگزيدند، به جز از خدا بريدند

كه به لطف كبريايی، برسيدند به سامان

گل بريزيم به دامان، به قدوم سبز ياران

وز گل ياس بگيريم سراغی ز بهاران

بسراييم غزلی خوش، ز ادب ز شعر فارسی

همه سر فرود آريم به هخا، به جم، به ساسان

به سپيده دم ز يزدان، طلبيم هِمّ دليران

كه سرافراز بداريم، همه سرزمين ايران

پروانه ساجدی (کپی با ذکر نام)