آزرده

روح آزرده‌ی من زار زدی

بی سبب مشت به ديوار تن خسته و بيمار زدی

طفل معصوم پدر بودی و او حامی تو

چون يتيم گشتی و بی كس، به جهان جار زدی

شاپرک بودی و گل‌ها و نسيم همدم تو

چون عقاب بر تو گذشت، ميل به اشجار زدی

گل بريزد ز كلام تو بر اين نقشه‌ی فرش

چونكه در كارگه شعر و هنر دار زدی

پروانه ساجدی (کپی با ذکر نام)