ماه امشب ز سما، سوی زمین آمدهاست
به صد حسرت به تماشایِ رخِ ماهجبین آمدهاست
چشمِ نرگس که ندیدهاست ز خود مخمورتر
به تمنایِ خمارِ مستِ سوسن آمدهاست
بلبل باغِ وفا بین که چه بیباک و هژیر
به حریمِ حرمِ وصلِ سمن آمدهاست
هستی بر خویش ببالد که ز سلالهی گلهای بهار
نوعروسی به میان چون گل سوسن آمدهاست
از قدوم سبز یاران به طربخانهی عشق
بوی یاس و عطر نسرین ز دمن آمدهاست
شام وصل است بنوشید می و باده زنید
که نگار از پی دلبر به سبکبالی توسن آمدهاست
گرچه پروانه زند بال بر آتش که شود غرق ضیا
به هواخواهی هلیانه و گل، طرف چمن آمدهاست
پروانه ساجدی (کپی با ذکر نام)
