گل واژههای دوستی، بر لب شكفتن آموخت
در شور عشق و مستی، رسم نخفتن آموخت
با كولهبار غربت، عزم سفر نمودم
تيری ز مژهی يار، در روح سفتن آموخت
پروانهوار برون شد، جانم ز پيلهی غم
بر دشت مهربانی، بذری نهفتن آموخت
شادی ز دل بر آمد، ميلاد خوشتر آمد
چون بوی عطر مريم، بر من رستن آموخت
پروانه ساجدی (کپی با ذکر نام)
