خیال

در آن سوی مرزهای خیال

در فراسوی افق‌های بیکران

آن‌جا که تنها آشنای من و تو

ماه است و ستاره و آسمان

بنگر به یگانه آشنای بی‌نشان

در آن پهن دشت آسمان کبود

در لابه‌لای اختران پر ز نور

بنگر به ستاره‌ای بی‌فروغ

با درخششی رو به افول

روزهایش همه تار

شب‌هایش ظلمات

قصه‌هایش همه تلخ

خنده‌هایش زهرخند

دست‌ها را، سوی او کن تو بلند

لاشه‌اش را تو بگیر اندر چنگ

شاید از گرمی دستان تو تابنده شود

یا که از صفحه‌ی گیتی به سزا محو شود

پروانه ساجدی (کپی با ذکر نام)