
کارما به اون معنای جادویی که فکر میکنیم، از نظر علمی اثباتشده نیست. اما یه نکتهی جالب هست: رفتارهای ما تکرار میشن و کمکم تبدیل میشن به الگو.
کسی که مدام دروغ میگه یا آدمها رو تحقیر میکنه، فقط به بقیه آسیب نمیزنه؛ کمکم اعتماد آدمهای سالم رو هم از دست میده و بیشتر گیر میافته توی رابطههای پر از بیاعتمادی.
از بیرون فکر میکنیم انگار داره تاوان کاراشو پس میده، ولی واقعیت اینه که اون داره نتیجهی طبیعیِ رفتار خودش رو زندگی میکنه. آسیبزدن به دیگران کمکم آدم رو بدبینتر، کنترلگرتر، و از صمیمیت واقعی دورتر میکنه، حتی اگه از بیرون موفق به نظر برسه.
پس شاید کارما یه نیروی جادویی نباشه، ولی پیامدهای روانی و رابطهایِ رفتارهامون کاملاً واقعیه.
و اگه کسی بهت آسیب زده، لازم نیست منتظر بمونی که یه روز تاوان پس بده. گاهی بهترین جواب همینه که دیگه وارد بازیش نشی، مرز بذاری، و زندگیتو از اون رابطه پس بگیری.