ویرگول
ورودثبت نام
parshid1396
parshid1396آنانکه می رسند و انانکه در راه می مانند ...
parshid1396
parshid1396
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

نبینم پریشانی ای دماوند

ای دماوند
ای مو سپید ِنیک سرشتِ پای دربند

ای که مردمان را با حبّ وطن داده ایی پیوند
ای دماوند که خالق

همچون میخی کوبیده ت انگار جای امضایش
بر پای این سیاره ی زیبایی که آفریده است.
شکر که پایداری و دوامت هست ، مردمان را دلیلِ عبرت و پند
- اگر خواهند
اگر دانند -
ای که با صبرت صبوری تاریخ را کرده ایی مایه ی افسانه و لبخند
ای که خاموشی تو نه از سر ِ نافهمی است و نه از روی می گساری و خود فروشی و پَستی و فراموشی
ای سرافراز قلّه ی امّید در مشت
ای در تو جمع سه رنگ پرچم باستانیِ:
پاکی آسمان و زندگی سبز و شهیدان خونین
ای که نهفته ایی زور خود را در دل صبر
ای بلنداسَر
چه بسیار کلاه ها افتاده به احترامت از پسِ سر .
از اول الی آخر
پاسدار ِ غیرت آرش ؛ زایش سیمرغ ، پند کیومرث
مرز اندر مرز
پشت اندر پشت
کِشت اندر کِشت
دشت اندر دشت

بگو با من
بگو آیا به فرداهای روشنِ بی ستمکاری
که در آن هیچ آهی از سرِ بی سر پناهی
بر نمی خیزد از سینه ی هیچ مادر
که پیدا نیست درآن فردا
هیچ نشانی از حقّه ی فقر و خدعه و نیرنگ
دروغ و قحطی و جنگ
که در آن اشکِ هیچ مظلومی بر دامانت نمی بارد دیگر
نمی بارد به روی هیچ باور
خشمِ بدآهنگ
(ای دماوندی که راضی نیستم پریشانیت را دیدن )
بگو رو به سوی آسمانها:

به فرداهای روشن بی ستمکاری آیا

امیدی هست

خداوندا؟


۳
۱
parshid1396
parshid1396
آنانکه می رسند و انانکه در راه می مانند ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید