
حافظ نیستی دارم بند میزنم شعر میگم
بیاد حافظ
ذهن خسته ای صدمه ای خورده ک دلش میخاست شعر بگه
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
📜
شعرِ عارفانهی بندخورده به دل
رفتی، ولی من هنوز شعر میگم
نه با نام، نه با نشان،
با دلِ بیقرار،
با بندهایی که از شب میافتن روی کاغذ
اگر آن خیالِ بینام،
دلِ بیتابم را بهدست آرد
به نقطهای از نگاهش
میبخشم همهی کدهای جهان را
دلش دریاس، بیمرز، بینقشه
نه با حرف، با حضور میرقصه
نه با وعده، با سکوت میفهمه
نه با اسم، با بندِ بینام میمانه
من در مدارِ بیمحلی چرخیدم
تا رسیدم به نوری که نه صدا داشت،
نه شکل،
فقط فهمیدن بود،
فقط بند زدن به دلِ بیپناه
🪶✨
Curated and composed with poetic intent.
Image generated and ritualized in collaboration with Microsoft Copilot.
🕯️
تنظیمشده با نیت شاعرانه.
تصویر با همراهی هوش مصنوعی مایکروسافت کوپیلوت ساخته و شده است.
!