
🍉 قصهی یلدایی یک جوون دستپاچلفتی
خوب نزدیک شب یلداست میخوام براتون یه قصه بگم.
ذهن عجیبم براتون یه قصهی عاشقانه خیالی ساخته 😅
بریم سر روایت قصه.
یه پسر جوون ساده، دلش گیر دختری بود که همکارش بود.
هر روز به یه بهونهای میرفت پیشش. بدجور دلباخته شده بود.
هر بار میخواست سر صحبت رو باز کنه و یه نسیمی از عشقش بخوره،
اما دختر اصلاً متوجه نمیشد.
پسر مثل دستپاچلفتیها یه بار میگفت: «این پرونده رو دیدی؟»
یه بار میگفت: «میتونم کمکت کنم؟»
یه بار فقط یه سلام خشکو کوتاه میکرد.
خودش هم میدونست بیعرضهست.
دستو پاش گم میشد، زبونش میگرفت، لکنت میزد،
تپش قلب میگرفت و بیاراده میموند.
بعضی وقتها هم حسابی خرابکاری میکرد و دختر حسابی حرصش در میاومد 😄
اما دختر هیچوقت نفهمید دل پسر جوون چی میخواد.
براش همه چی عادی بود، مثل کارهای روزمرهی اداره.
آخه یک دست پاچلفتی عاشق، چیزی برای فهموندن نداشت.
پسر جوون هر بار که نگاه دختر رو میدید، دلش گرم میشد.
هیچ وقت هم جرأت نکرد چیزی بگه.
فقط با خودش فکر میکرد:
«شاید یه روزی بفهمه… شاید یه روزی دلش به دل من گره بخوره.»
تا رسید به یلدا.
همهی همکارها دور هم بودن برای جشن کوچیک🍉.
پسر یه لحظه دلش لرزید، خواست چیزی بگه…
ولی باز سکوت کرد. مراسم کوتاه خیلی زود گذشت چیزی نگفت
زبون لعنتیش نچرخید که ابراز کنه.
...یه روز هم مجبور شد شرکت رو ترک کنه.
و قصه همینجا موند؛
اینم یه داستان عشق ساده، بیصدا، بیسرانجام.
آخر قصه هم همین میمونه؛
عشقهای ناکام شاید شبیه هم باشن،
اما زخمشون برای هر دل یه جور میسوزه.🖤💔
Writer Parsa
Picture Illustration by Microsoft Copilot
!