
برای پروانههایی که هنوز در پیلهاند،
برای حلزونهایی که در لاک خود ماندهاند،
برای کسانی که در دود غرق شدهاند؛
گرمای جسمشان را از سیگار میگیرند، نه از عشقِ حاضر.
_
آمادهاند در کنج تنهایی بمانند،
دستی برای گرفتن دراز نکنند،
آغوشی برای محبت نسازند.
_
ستارههایی فروپاشیدهاند؛
خیلی دور، خاموش،
تنها نورشان به ما میرسد.
_
این واقعاً بحران است؛
زخمهای زیادی را میبینیم،
فصلی از درد که از زخمِ روح و روان و جسم پیدا شد،
جسم بیروحی که درمانی ندارد.
_
تنهایی باریست که کمر را شکست،
و گفتنش آسان نیست.
_
فصل به سکوت رسید، اما سکوت بیسرانجام است.
_
من اهل سکوت نیستم،
اما این رویه مرا به پوچی، فرسایش و تباهی کشاند.
بهعنوان یک دوست همدل میگویم:
کسی را برای تنهاییتان پیدا کنید. 🕯🌌🌿

Written by Parsa
Illustration by Microsoft Copilot (Kapalo)
!