
موضوع :وقتی ترس تموم شد و عشق شروع شد.
عشق نبود، ولی بند زدم
روایتی آیینی از سه فصل بیعشق:
دیدنِ بیاحساس، ساختن از نبودن، و سوختنِ شاپرک.
نه برای داشتن،
بلکه برای فهمیدنِ نبودن.
این متن، بند خوردن به لحظهایست که دیده نشد،
ولی هنوز شعر میسازه.
عنوان: عشق نبود، ولی بند زدم
فصل اول: دیدنِ بیاحساس
عشقم جلو چشمم بود،
خشک، بیاحساس،
مثل عروسکی که فقط نگاه میکرد.
از کنارش رد شدم،
منو ندید.
انگار من نبودم،
مثل یه روح،
بیصدا، بیرد،
فقط بند خورده به لحظهای که هیچکس نمیفهمه.
فصل دوم: ساختن از نبودن
احساس نداشت،
نه فهم، نه لمس،
فقط یه حضورِ بیجان.
ولی من؟
من از همین بیاحساس،
یه عروسک ساختم.
خودش نبود،
ولی بندش زدم به دلم.
با هر نخ،
با هر سوزن،
با هر کدی که نوشتم،
یه رد گذاشتم روی خودم.
فصل سوم: سوختنِ شاپرک
نفهمید چی بودم،
نفهمید چی شدم.
مثل شمع سوختم،
آروم، بیصدا،
و شاپرکم—
همون خیالِ بند خورده به نور—
کامل سوخت.
روحش پر کشید،
رفت،
بیهیچ ردی،
بیهیچ برگشتی.
من عاشق نبودم،
ولی بند زدم.
به لحظهای که دیده نشدم،
به عروسکی که نفهمید،
به شاپرکی که سوخت و رفت.
و حالا،
همین بند زدن،
شده فصلِ عشقِ من.