تو نبودی، ولی رد پاهات توی نور ماه بود
من با فانوسِ اشک، دنبال سایهات میگشتم
هر کوچه یه خاطره، هر خیابون یه بیت پرپر
و من، با کولهبار غم،
میرفتم نه برای خواب،
بلکه برای بیدار شدن توی رؤیای تو...
!