
بعضی آدمها یه روز آروم از کنار زندگیت رد میشن و بیاینکه خودت بفهمی، یه گوشه از دلت رو با خودشون میبرن. نه دعوایی میشه، نه خداحافظی بزرگی، فقط کمکم فاصله میافته و یه روز میبینی سکوت، جای حرفهای هر روز رو گرفته. عجیب اینجاست که آدم بیشتر از نبودنِ خودِ آدمها، دلتنگ عادتهاشون میشه؛ دلتنگ همون پیامهای ساده، شوخیهای بیدلیل، یا اینکه بدونه یکی اون طرف حواسش بهت هست.
شاید قرار نباشه همه تا آخر مسیر کنار هم بمونن. بعضیها فقط میان تا یه چیزی یادت بدن، یه رد خوب از خودشون بذارن و برن. اولش قبول کردنش سخته، ولی کمکم میفهمی دوست داشتن همیشه به معنی نگه داشتن نیست. گاهی یعنی از دور هم براشون آرزوی آرامش کنی، حتی اگه دیگه سهمی از روزهاشون نداشته باشی.
زندگی عجیبه... آدمهایی که فکر میکردی همیشه کنارت میمونن، یه روز مسیرشون جدا میشه. اما اگه خاطرهای قشنگ ساخته باشن، همون خاطره تا مدتها لبخند میاره. شاید بعضی دوستیها تموم بشن، ولی مهربونیای که بینشون بوده هیچ وقت از بین نمیره. من هنوز معتقدم آدم باید خوبی کنه، حتی اگه آخرش فقط یه خاطرهی قشنگ براش باقی بمونه. شاید همین خاطرهها باشن که یه روز، توی شلوغی زندگی، دوباره دلمون رو آروم کنن.

Parsa 💙
🩷 Illustration by ChatGPT