
بعضی وقتها آرامش، پیدا کردنی نیست؛ باید آرومآروم ساختش. درست مثل برکهای وسط یک جنگل سبز که هیچ عجلهای برای رسیدن به دریا نداره، اما هر روز آسمون رو کامل توی دلش جا میده. تو هم لازم نیست همیشه قوی باشی یا جواب همه سؤالهای زندگی رو بدونی. گاهی فقط کافیه چند دقیقه به خودت اجازه بدی نفس بکشی، به صدای دلت گوش بدی و باور کنی که هیچ شبی تا ابد نمیمونه. زخمها همیشه برای موندن نمیان؛ بعضیها فقط میان تا یادمون بدن هنوز قلبمون زندهست.
به برگها نگاه کن؛ هیچوقت برای سبز شدن با هم مسابقه نمیدن. هر کدوم وقتی زمانش برسه، آروم شکوفه میزنن. ما هم لازم نیست خودمون رو با زندگی کسی مقایسه کنیم. هر آدمی فصل خودش رو داره. شاید امروز سهمت فقط کمی خستگی باشه، اما هیچ درختی برای همیشه توی پاییز نمیمونه. حتی طولانیترین زمستون هم بالاخره جاش رو به بهار میده.
اگر دلت گرفته، خودت رو سرزنش نکن. دل آدم گاهی فقط احتیاج داره یکی آروم بگه: «خسته شدی؟ اشکالی نداره، کمی استراحت کن.» همیشه لازم نیست بجنگی. بعضی پیروزیها، توی آرام گرفتن اتفاق میافتن، نه توی دویدن. شاید همین امروز، با یک فنجون چای، چند نفس عمیق، صدای بارون یا لبخند یک رهگذر، چیزی درونت دوباره روشن بشه.
آروم باش... زندگی بیشتر از چیزی که فکر میکنی، فرصت دوباره داره. هنوز صبحهای قشنگی هست که منتظر بیدار شدن تو باشن، هنوز غروبهایی هست که دلت رو نرم کنن، هنوز آدمهایی هستن که شاید بیخبر، دعای خیرشون همراهت باشه. فقط عجله نکن؛ بعضی معجزهها آهسته از راه میرسن، درست مثل نور خورشید که بیصدا از لابهلای شاخهها عبور میکنه و همهچیز رو دوباره گرم میکنه. شاید همین لحظه، شروع آرامشی باشه که مدتها دنبالش بودی. 🌿🩵

Parsa 🩵
💙 Illustration by ChatGPT