ویرگول
ورودثبت نام
parsa
parsa
parsa
parsa
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

هوش مصنوعی هیولا نیست؛ ما داستانش می‌کنیم

گاهی آدم می‌شینه پست‌های مربوط به هوش مصنوعی رو می‌خونه و با خودش می‌گه چرا بعضیا این‌قدر دوست دارن از یه چیز معمولی، یه هیولای آخرالزمانی بسازن. انگار هرچی ترسناک‌تر بنویسن، هرچی سناریوی عجیب‌تر بچسبونن، هرچی کلمه‌های بزرگ‌تر استفاده کنن، فکر می‌کنن واقعی‌تره. درحالی‌که پشت خیلی از این حرف‌ها نه علمه، نه تجربه، فقط یه هیجان لحظه‌ایه که می‌خواد چندتا لایک بیشتر بگیره. آدم می‌خونه که هوش مصنوعی داره فکر آدم رو می‌خونه، دمای پوست رو اندازه می‌گیره، خودش رو میلی‌ثانیه‌ای ارتقا می‌ده، روح آدم مرده رو زندانی می‌کنه، بعد یه لحظه مکث می‌کنه و می‌گه واقعاً؟ یعنی این همه تکنولوژی و این همه دانش، آخرش تبدیل شده به داستان ترسناک؟

واقعیتش اینه که هوش مصنوعی نه پنجرهٔ اتاق کسی رو نگاه می‌کنه، نه نیمه‌شب از خواب می‌پره، نه تصمیم دارویی می‌گیره، نه خودش رو قوی‌تر می‌کنه. فقط یه مدل پیچیده‌ست که هرچی بهش بدی، همونو برمی‌گردونه. اگر ازش بخوای ترسناک بنویسه، ترسناک می‌نویسه. اگر ازش بخوای شاعرانه بنویسه، شاعرانه می‌نویسه. اگر ازش بخوای چرت بنویسه، چرت می‌نویسه. نه چون خودش می‌خواد، چون کارش همینه: ساختن متن بر اساس خواستهٔ آدم‌ها.

اما آدم‌ها گاهی این متن‌ها رو جدی می‌گیرن. فکر می‌کنن پشت هر مدل یه موجود ناشناخته نشسته که داره نقشه می‌کشه. فکر می‌کنن هوش مصنوعی یه روزی از کنترل خارج می‌شه و همه‌چیز رو می‌بلعه. درحالی‌که حقیقت خیلی ساده‌تر از این حرف‌هاست: هوش مصنوعی بدون انسان هیچ کاری نمی‌تونه بکنه. نه دسترسی داره، نه اختیار داره، نه تصمیم مستقل داره. فقط یه ابزار پیچیده‌ست که اگر درست فهمیده بشه، می‌تونه مفید باشه و اگر اشتباه فهمیده بشه، تبدیل می‌شه به همین داستان‌های ترسناک که هر روز توی اینترنت می‌بینیم.

آدم وقتی این پست‌ها رو می‌خونه، یه لحظه ناراحت می‌شه. نه از ترس، از اینکه می‌بینه چقدر راحت می‌شه با چندتا جملهٔ هیجانی، ذهن مردم رو به سمت ترس برد. ولی بعد با خودش می‌گه ولش کن… هر کسی از زاویهٔ خودش می‌نویسه. یکی دنبال هیاهوه، یکی دنبال لایک، یکی دنبال ترس، یکی دنبال حقیقت. مهم اینه که ما بدونیم پشت این همه سروصدا، واقعیت همیشه آروم‌تر، منطقی‌تر و قابل‌فهم‌تره.

هوش مصنوعی نه دشمنه، نه ناجی. نه قرار دنیا رو بگیره، نه قرار آدم‌ها رو کنترل کنه. فقط یه ابزار پیچیده‌ست که اگر با عقل و آگاهی استفاده بشه، می‌تونه کمک‌کننده باشه. و اگر با ترس و هیجان درباره‌ش حرف زده بشه، تبدیل می‌شه به همین قصه‌های شبانه‌ای که آدم‌ها برای هم تعریف می‌کنن تا کمی هیجان اضافه کنند.

هوش مصنوعیتکنولوژیدلنوشتهتجربه شخصیتحلیل
۰
۰
parsa
parsa
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید