
تا حالا دقت کردید چقدر آدما صفر و یکی شدن؟
یا طرفدار لیبرالیسمن یا دشمن لیبرالیسم
یا عاشق فلان ایدئولوژین یا ازش متنفرن
یا نسبت به یک عقیده سفیدِ سفیدن یا سیاهِ سیاه
اما چرا انقدر آدمای خاکستری کم شدن؟ چرا هر روز تعداد افرادی که نظر میانهتری دارن کمتر و کمتر میشه؟
چرا افرادی که هم نکات منفی و هم نکات مثبت یک موضوع رو میبینن دارن از بین میرن؟
فکر میکنید این کمتر شدن آدمای خاکستری کاملا ارادیه؟ یعنی هر شخص با فکر و استدلال شخصی خودش سفید یا سیاه شده، یا ممکنه آدما به طور ناخواسته از خاکستری بودن خارج بشن و سفید و سیاه بشن؟
فرض کنید تصمیم گرفتید زبان جدیدی رو یاد بگیرید و از قبل شنیدید زبان اسپانیایی زبان آسونیه
برای مطمئن شدن در سایت گوگل سرچ میکنید که آیا اسپانیایی زبان آسانی برای یادگیری است؟
Is Spanish easy to learn?
نتیجهای که میگیرید این خواهد بود:(دوست داشتید خودتون امتحان کنید)

همانطور که در تصویر بالا میبینید نتیجه سرچ گوگل میگه اسپانیایی یکی از آسانترین زبانها برای یادگیری است و شما رو مطمئن میکنه که اسپانیایی زبان آسونیه
حالا فرض کنید از قبل شنیده بودید اسپانیایی زبان سختیه و دوباره میخواهید مطمئن شوید که اسپانیایی زبان سختی است
برای این کار در سایت گوگل سرچ میکنید آیا اسپانیایی زبان سختی برای یادگیری است؟
Is Spanish hard to learn?

دقت کردید چی شد؟ نتیجه سرچ گوگل میگه اسپانیایی سختترین زبان برای یادگیریه! و باز هم شما رو مطمئن میکنه که اسپانیایی زبان سختیه برای یادگیری
ولی ما این توقع رو نداشتیم درسته؟
بالاخره اسپانیایی یا زبان آسونیه یا سخته
ولی همانطور که دیدیم کسی که پیش فرضش آسون بودن زبان اسپانیایی بود مطمئن شد که عقیده درستی داره و کسی که پیش فرضش سخت بودن زبان اسپانیایی بود مطمئن شد که اون هم عقیده درستی داره!
فهمیدید مشکل چیه؟ فرض کنید همین اطلاعات رو راجع به لیبرالیسم بدست آورده بودیم اونوقت افرادی که در جهت موافقت با لیبرالیسم فکر میکنن با اطلاعاتی که به مرور زمان بدست میارن موافق و موافقتر میشن و افرادی که در جهت مخالفت با لیبرالیسم فکر میکنن مخالف و مخالفتر و اینطوریه که افراد خاکستری به مرور زمان از بین میرن و فقط افراد سفید و سیاه باقی میمونند.
همین موضوع شاید یکی از دلایل دو قطبیهای موجود باشه اگر نگاه کنید دیگه اکثر موضوعات
یا دوست دارن یا دشمن
اون وسط کسی نیست که هم انتقاد داشته باشه هم موافق باشه
فقط باید یا فحش بدی، یا درود بفرستی تا مقبول دیگران باشی
عقاید و افکار ما رو محتوایی که بهمون میرسه میسازن حالا اگه این محتوا همواره جهتگیری شده باشه در نهایت خروجی چه خواهد بود؟
شاید دقت کرده باشید که در رفتوآمدهای روزانه هم آدمها به گروههای همعقیده خودشون دستهبندی میشن و فقط با همون افراد رفت و آمد میکنن، مهمونی میرن، کافه میرن، غذا میخورن، پس همواره نظرات مشابه خودشون رو میشنون، همواره عقایدشون تقویت میشه، همواره به سمت سفید و سیاه شدن پیش میرن
یا تا حالا دقت کردید وقتی مطلبی رو در یوتیوب یا اینستاگرام مشاهده میکنید از اون به بعد همواره مطالب مشابه بهتون پیشنهاد میشه؟ وبسایتها و پلتفرم های مختلف علاقه دارن ما زمان بیشتری رو در پلتفرمشون سپری کنیم به همین خاطر سیستمهای توصیهگر(Recommender Systems) این پلتفرمها مطالب مرتبط با علایق ما رو بهمون پیشنهاد میدن و دیدن این مطالب مشابه باز هم باعث میشه عقاید و علایق ما تقویت بشه
پس این سیاه و سفید شدن چقدرش دست خودمونه؟ ما خودمون انتخاب کردیم سفید یا سیاه باشیم یا ناخودآگاه در دراز مدت این اتفاق افتاد؟
اما راهکار چیه؟ باید چیکار کنیم تا به این اشتباه فکری دچار نشیم و حتی اگر میخواهیم راجع به یک موضوع سفید یا سیاه بشیم با اراده و تصمیم خودمون باشه نه به خاطر جهتگیری محتوایی که بهمون میرسه
راهکار اینه که از موافق و مخالف یعنی از هر دو سوی طیف محتوا بدست بیارید و در نهایت خودتون تصمیم بگیرید
مثلا فرض کنید میخواهید راجع به یک موضوع سیاسی اطلاعات بدست بیاورید
بهترین کار این است که از یک طرف محتوای خودتان را از روزنامه کیهان، صدا و سیما و خبرگزاری فارس
بدست بیاورید و از یک طرف از بیبیسی و ایراناینترنشنال و منوتو
و در نهایت با توجه به همه اطلاعاتی که بدست آوردهاید تصمیمگیری کنید
توجه کنید که حتی اگر از هر دو سمت سرچ کنید و از هر دو طیف محتوا بدست بیارید بعضی اوقات ممکنه نظر شما همگرا نشه و به نتیجه نرسید!
با این شیوه حتی اگر در نهایت سفید یا سیاه باشید، سفید و سیاهی آگاهانه خواهید بود.