
خستهام یکم ولی خوبی تعهد اینه که چون به خودت قول دادی، سر خودتو کلاه نمیذاری.
شنبه خودمو با خستگی صبح شروع کردم و راهیِ شرکت شدم.
خوبیش اینه که وقتی میرسم خستگیم در میره و انقدر غرق کار میشم که همه چیز رو فراموش میکنم.
امروز یه جورِ خاصی سریع گذشت و اصلا نفهمیدم کی شروع شد و کی تموم شد.
بعد از کار یکی از بهترین اتفاقات روز من پیادهروی از محل کارم تا میدون ونکه.
از شرکت که راه افتادم هندزفری رو گذاشتم گوشم و شروع کردم گوش کردن کتاب جدیدی که شروع کردم.
کتابِ «داستانهای ماشین تحریر» رو شروع کردم.
این کتاب رو تام هنکس نوشته، بله همون تام هنکس معروفه.
کتاب جالبیه، مجموعه داستان کوتاهه.
خلاصه یه داستانش رو گوش کرد تا رسیدم ونک.
میدون ونک بودم که یه موتور گرفتم و از خط ویژه ولیعصر به سمت جنوب حرکت کردیم.
آره دقیقا همین بهترین ساعت روز منه.
هوایِ شبِ تهران و آرامش موتوری که خلاص میاد تا به میدون برسه.
وقتی به حوالی پارک ساعی رسیدیم هوا خنکتر شد ولی خنکیِ هوای مدرس و پارک آب و آتش یه چیز دیگهایه.
هر روز که تموم میشه منتظر میمونم تا فردا قسمت جدید زندگیم رو ببینم.
زندگی واسه من جذابترین سریالیه که میشه تماشا کرد.
شب خوش