موضوع کتاب اردیبهشت ماه چالش کتابخوانی اول راه طاقچه کتابی بود که در آن یک جادوگر وجود داشته باشه.
من به طور کلی علاقهای به این ژانر ندارم ولی از مجموعه هری پاتر به شدت لذت بردم و بعد از دیدن پست معرفی کتابهای طاقچه سعی کردم کتابی جذاب و ارزشمند انتخاب کنم و با خواندن خلاصه داستانها رمان "همیشه ارباب" نوشته لوییز کوپر و با ترجمه شهره شاهینفر رو خواندم اما الان از این انتخاب پشیمونم.
.
کتاب شروع خوبی داره، تارود در دادگاه به جرم قتل پسرعمویش محاکمه میشه و در آخر دادگاه تارود رو محکوم میکنه که به "حلقهی خورشید" بپیونده، حکمی که برای مادر تارود خیلی خوشایند نیست اما تارود از این حکم راضیه. بعد زمان داستان چندین سال جلو میره و تارود در آستانه ۲۱ سالگیه سنی که برای جادوگران داستان سن مهمیه.
در این بین هم به انگشتری اشاره میشه که در بچگی به دست تارود کردن و همراه با اون بزرگ شده. این انگشتر حلقهی اصلی داستانه و از همون ابتدا معلوم میشه که ربط اساسی به ماجرا کتاب داره.
.
تا اینجا داستان برای من جذابیت داشت که همون صفحات ابتدایی داستانه بعد از اون به نظر من داستان از مسیرش منحرف میشه، شخصیتهای زیادی بدون هدف و جزئیات خاصی وارد داستان میشن مثل ساشکا و کورد و...
این شخصیتها بدون ذرهای شخصیت پردازی ساخته شدن و نویسنده هیچ توضیحی در ارتباط با اونها نمیده تنها چهرهای که در داستان توضیح داده میشه اون هم به طور مکرر چهره تارود شخصیت اصلیه. به غیر از چهره، هدف از وجود این شخصیتها هم باطل و بیهودهست! مثلا شخصیت ساشکا فقط به این دلیل وجود داره که ما بفهمیم تارود چه قدر بیاحساسه و درجایی از داستان کریدیل اشاره میکنه که چه قدر تارود عوض شده درحالی که ما هیچ تصوری از قبل تارود نداریم! شخصیت پردازی بسیار ضعیف و گنگه.
.
به غیر از اون تصویر سازی خوبی هم وجود نداره! کتاب در ژانر فانتزی نوشته شده ژانری که نیاز به توضیح زیادی داره چون ملموس نیست و زادهی ذهن خود نویسندهست در حالی که در این داستان ضروریترین توضیحات هم به خواننده داده نمیشه! این داستان در ارتباط با جادو و جادوگریه اما ما هیچ ورد خاصی یا توضیحاتی در ارتباط با هدف حلقهی خورشید و کارهایی که انجام میدن نمیبینیم.
.
ترجمه داستان هم روان نیست و پر از غلطهای نگارشیه، قسمتهایی از داستان هم سانسور شده.
.
غایت و داستان کلی هم داستان "خیر و شر" داستانی که تکراریه و در قالبهای بسیار متفاوتی تا به حال بیان شده و بدیع نیست.
.
در مقدمه مترجم هم بیان شده که نویسنده بسیار پرکار بوده و کتابهای متعددی نوشته و به گفتهی نویسنده تعجب میکنه که چطور وقت خوردن و خوابیدن داشته! که به نظر من کیفیت مهمتر از کمیت است و نوشتن داستانهای متعدد الزاما افتخار نسیت.
همانطور که نظامی به زیبایی سروده:
کم گوی و گزیده گوی چون در/ تا ز اندک تو جهان شود پر.
.
در آخر هم این کتاب رو به هیچ عنوان پیشنهاد نمیکنم و به نظرم ارزش خواندن نداره.
.
پانویس: این بیانها صرفا نظرات شخصی و غیرحرفهای منه و پیشاپیش از بیانهایی که ممکنه بیراهه باشن عذرخواهی میکنم.