رمان دختری در قطار در ژانر پلیسی و مهیج نوشته شده و روایتگر یک اتفاق از سه زاویه دید متفاوته:
شخصيت اصلي رمان،راشل، زني دائم الخمر و نااميده كه به تازگي شكست عاطفي خورده و روزهاي بدي رو مي گذرونه؛ اون هر روز مسير خونه تا سركارش رو با قطار طي ميكنه و ما هم با اون همراه ميشيم. آنا راوي ديگه داستان،زن فعلي شوهر سابق راشله كه در خونه ي قبلي راشل و تام زندگي ميكنه و مگان هم شخصيت پيچيده و مرموز رمانه كه يكي ديگه از راوي هاست.
دختري در قطار اولين رماني بود كه من در اين ژانر خوندم و چون با ژانر جنايي خيلي آشنايي ندارم،اين يادداشت غيرتخصصي و نظرات شخصيه و در مواردي ممكنه اشتباه باشه.
این کتاب برای من هیجانانگیز بود اما چندین ایراد مهم داشت:
۱_ رمان بر اساس تاریخ روزها نوشته شده اما تاریخها دقیق نیستند: مثلا در یکی از فصلها نوشته شده: "جمعه ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۳" اما کمی جلوتر به تاریخ: "پنجشنبه ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳" برمیخوریم!، ممکنه این مسئله خیلی مهم نباشه اما برای من کمی آزاردهنده بود؛ به غیر از این، در این مدل نوشتار که تاریخها دقیق ذکر میشن من انتظار پیچیدگی خیلی بیشتری دارم مخصوصا با توجه به ژانر رمان، اما روند داستان تقریبا خطی بود و نهایتا سالی که ماجراها اتفاق میافتاد، تغییر میکرد.
۲_ بعضي از شخصیتها خیلی پخته نبودن، به خصوص شخصیت مگان و آنا،با توجه به اینکه قسمت قابل توجهی از رمان از زاویه دید اون ها روایت میشد قابلیت این وجود داشت که نویسنده خیلی بیشتر به شخصیتشون بپردازه.اما ارتباط بين شخصيت ها خوب بود و مگان، آنا و راشل وجه اشتراك زيادي با هم داشتن.
و شخصيت راشل يكم بيش از حد اغراق شده بود، اون كه به خاطر نازايي معتاد به الكل شده و با طلاق كاملا نابود شده بود، هنوز با اين قضيه كنار نيومده و عاشق شوهر سابقشه و نمي تونه شرايطي كه توش قرار داره رو بپذيره و ديدن آنا و تام و مخصوصا بچه شون در كنار هم بيشتر به همش مي ريزه و با وجود دوست خيلي خوبي كه داره نميتونه خودش رو نجات بده و تمام اين قضايا باعث ميشه كه خواننده در طول كل داستان به اون ترحم كنه و بيشتر اوقات خطاهاش رو نبينه و روايت هاي آنا هم بيشتر اين حق رو به خواننده ميده اما در اواخر داستان با معلوم شدن قضايا راشل به خودش مياد و خودش رو جمع و جور ميكنه به نوعي تبديل به قهرمان داستان ميشه.
۳_ بعضی قسمتهای داستان انگار فراموش شده بود، ممکنه هدف نویسنده ردگم کنی و هیجانانگیزتر کردن داستان باشه، اما به نظر من نیاز به توضیح بیشتر داشت: مثلا توی یه قسمت رمان یک نفر با سرعت از سمت دیگه پیادهرو به سمت مگان میاد و مگان زمین میخوره اما تا آخر داستان هیچ توضیح دیگهای در مورد این اتفاق به خواننده داده نمیشه! یا بلایی که سر ریچل توی شب قتل میاد که از نظر من به هیچ عنوان منطقی نیست! يا قضيه مرد موحنايي، در کل این ایرادها به نظر من بیشتر از این که ردگمکنی و مهیج باشن مشکل و ضعف رمانه.
۳_ ترجمهای که من خوندم از آقای قانع بود، من از ترجمه راضی بودم اما یه جاهایی از کتاب سانسور شده بود و همين باعث ميشد بعضي جاها گنگ بشه.
.
روند داستان در کل خوب بود اول یکم کند پیش میره اما جریان مگان به رمان هیجان میبخشه و من دوست داشتم سریعتر بفهمم جریان از چه قراره، آخرهای داستان اما سرعت بالایی داره و میشد کمی آرومتر حوادث اتفاق بیافته اما با این حال به نظر من رمان روونیه و حوصلهسر بر نیست.
.
در کل پشیمون نیستم از خوندن رمان اما خیلی چیزی بهم اضافه نشد و نمیتونم بگم فوق العاده است.
من این رمان رو به کسایی که میخوان رمانی فقط برای سرگرمی بخونن پیشنهاد میکنم.