بدو بدو رفتم سمت کوچه ،خونه ما توخیابون اصلی قرارداشت .به همین خاطر رد شدن از خیابان کار سختی بود .نمیدونستم باید چکار کنم آقاسیروس در حال رد شدن از جلوی خونمون بود خوب آقا سیروس پسر اکرم خانوم بود مامان خانوم میگفت از چشمام بدی دیدم از اکرم خانونوم توبه ،این زن ماهه پشت سر هیچ کس حرف نمیزنه .همیشه پیش خودم فکر میکردم من بارها خودم دیدم اکرم خانوم غیبت بقیه رو میکنه پس چرا مامان خانوم اینقدر سنگش رو به سینه میزنه ،خلاصه این که من چیزی دستگیرم نشد.همینطور که آقا سیروس رو صدا میزدم ،گفت ها چی میگی ،چی میخوای.سرم رو پائین انداختم با کلی من من کردن گفتم آقاسیروس مهربون منو میبرید اونور خیابون مرسی.چپ چپ نگاهم کرد گفت بچه مگه علیلی مریضی چته خوب خودت برو چپ راست رسیدی اونطرف، فقط همین .دلم گرفت از سیروس اقا ،دید اشک توچشام جمع شد گفت خوب نمیخواد گریه کنی دستتو بده به من ،دستم وگرفت برد اونطرف خیابون ،داشتم از خوشحال بال در می آوردم تا رسیدم دست آقا سیروس رو رها کردم وپریدم تو بغل مریم وسودابه اما نمیدونم سودابه چش بود هرچی میرفتم سمتش ازم دوری میکردتعجب کرده بودم آخه من کاری نکرده بودم تازشم قرار بود اون روز سودابه بچه من باشه اما زد زیرش وگفت من حوصله ندارم ورفت سمت خونشون .ازکاراش سر در نمیآوردم به مریم گفتم اطلاعی نداره به علی گفتم اونم میگفت از دیروز بعداز بازی تا الان ندیدمش از وقتی هم اومده همش کز میکنه وگوشه گیری میکنه .برام جای سوال داشت آخه چرا ؟چرا سودابه پرشور ونشاط اینقدر غمگین وافسرده شده باید میفهمیدم ،دلم طاقت نیاورد رفتم در خونه خاله سکینه رو زدم وگفتم سلام سلام خاله سکینه خوبی اومدم با سودابه بازی کنم بنده خدا که از همه جا بی خبر بود گفت بیا خاله جون خونه خودته سودابه هم توی اتاقشه برو پیشش ،منم براتون خوراکی میارم.آروم رفتم سمت اتاق سودابه، خونه سودابه اینا خیلی کوچیک بود مامانش باسبزی پاک کردن برای همسایه ها وگاهی نظافت خونه همسایه ها پول در میآورد باز خدا روشکر باباش قبل از مردنش این خونه کوچیک رو براشون گذاشته بود وگرنه الان باید توکوچه ها میخوابیدن والا. خونشون دو اتاق کوچک که حتی تخت توش جا نمیشد ویه هال کوچولو با دیوارهایی که هیچ تابلویی روشون نصب نشده بود ،فقط یه پرده ضخیم آبی تیره آویزان شده بود که به نظرم فضارو دلگیرتر کرده بود حیاط نقلی کوچکی داشتند که جای هیچ ماشینی نمیشد ویه باغچه زیبا با درختان ازگیل وپرتقال ویه حوض گردکه دور تا دورش گلدونای شمعدونی خودنمایی میکردند.خاله سکینه خیلی مهربون بود همیشه از ازگیل وپرتقال هاشون به ما میدادن وچقدر خوشمزه هم بود .همینطور توی ذهنم خونه سودابه اینا کوچک وکوچک وکوچکتر به نظر می آمد .به آرامی پشت در اتاق سودابه رسیدم خواستم غافلگیرش کنم وبپرم توی اتاق که یه دفعه ای صدای گریه اش رو از پشت در شنیدم گوشام رو تیز کردم همش میگفت خدایا چکار کنم ،به کی بگم، نه نباید بگم .تعجب کرده بودم یعنی چی ،چی رو باید به کی بگه .مردد بودم در و زدم آرام درو باز کرد چشماش پف کرده بود وعین خون شده بود یه دفعه ای قبل از اینکه خاله سکینه بیاد دستش رو گذاشت روی بینی اش وهیسی کردو گفت زود بیا تو تا مامانم نیومده.....
ادامه فرداشب...
