وقتی از طبیعت سطحی وپوچ اندیشه های دیگران، تنگی نظرشان،حقارت دیدگاهشان وپستی نیت هایشان و تعداد خطاهایشان،کاملا آگاه میشویم کم کم به چیزی که درسرشان میگذرد بی تفاوت میشویم.زیرا زمین مملوء از ادم هایی است که ارزش هم صحبتی ندارند.
به نظرت واقعا عاقلانه است که ما نظرات چنین آدم هایی را جدی بگیریم؟ چرا اجازه دهیم که قضاوت هایشان تعیین کند که ما چگونه آدمی باشیم.
آیا نوازنده از تشویق بلند حضار مسرور میشود اگر بداند همه ی مخاطبانش ناشنوا هستند؟
?از کتاب اضطراب موقعیت
?اثر آلن دوباتن
my telegram channel ? @johare_shab
