دارم به این فکر میکنم اولین باری که این کلمات رو شنیدم کی بوده؟ اولین باری که احساسشون کردم؟ اولین باری که باعث مختل شدن زندگیم شدن؟ اولین باری که قبول کردم منبع خیلی از مشکلاتم هستن؟
نه! فایده نداره، یادم نمیاد!!
فقط تنها چیزی که میدونم اینکه خیلی وقته باهام هستن ، شاید 25 ساله!
اما الان و امروز در شدیدترین حالت به سر میبره، دو یا سه سالی هست که بخاطر استرس و اضطراب شدید تحت درمانم اما هرروز بدتر از روز قبل!
خیلی وقتا سعی میکنم سرکوبش کنم و بهش فکر نکنم ولی نمیشه نمیزاره ظاهرم رو حفظ میکنم اما از درون درحال متلاشی شدنم!
اولین سوالی که برای هرکسی که میگم استرس و اضطراب شدید دارم و کنترل خیلی از کارام رو بسختی دارم، مطرح میشه اینه که دلیلش چیه ؟ چرا ؟ مشکلی داری که غیرقابل حله ؟ آب نداری ؟ نون نداری ؟ پول نداری؟
و جواب من یه نه بزرگه!!
واقعا خودم هم نمیدونم چرا !!
تنها چیزی که میدونم اینکه خیلی از کارا روزمره هم حتی برای من باعث اضطرابه؛ مثل : حرف زدن با غریبه، رفتن به بانک یا ادارهها ، رانندگی کردن، مهمون داشتن، خوابیدن، جا پارک پیدا نکردن و ...
خنده داره نه؟!
چند روزه نمیدونم شایدم چند هفته است که لرزش دستم، تپش قلبم، دل آشوب بودنم، عدم تمرکز ذهنم، خوابیدنم، نفس کشیدنم، بی قرار بودنم و ... خیلی خیلی بیشتر شده و من همچنان میترسم خیلی بیشتر از قبل ترس از هر اتفاقی هر حرفی هر رفتاری هر برخوردی هر واکنشی!
همه اش میگم ولش کن میگذره میگذره میگذره و میره؛
اما نمیگذره هیچی نمیگذره ، شدیدتر برمیگرده!
نوشتمم مثل ذهنم پرت و گیجه!
اما نوشتم که شما جدی بگیرید، استرس زجرآورترین و بی صدا ترین دلیل مرگ روح و روان و بعدم جسم ماست!