به رسم هرسال یا ما میرفتیم خونه مادربزرگمون تعطیلات یا کل فامیل میومدن خونه ما
همه دخترخاله ها وپسرخاله ها و دختر دایی و پسر دایی ها در سن نوجوانی و رشد
و بزرگ و شدن مشکلات خاص خودش و اولین چیزی که به چشم همه میومد تفاوت لهجه ها بود .
سالها بود زبان رسمی همه خانواده فارسی بود واسه اینکه بتونیم با هم ارتباط برقرار کنیم
اولین دفعه بود که به ما میگفتن شما لهجه دارید
ما !
لهجه داریم !
چه لهجه ای ؟
لهجه گرگانی ، ما که لهجه نداشتیم تمام مکالماتمون مثل کتاب فارسی دبستان بود .
سلام ، حالتان خوبه ؟
خانه تان کجاست ؟
قابلتان را ندارد
این محاوره رسمی گرگانی هاست .
اینجابود که متوجه شدیم ماهم لهجه داریم و جالبتر اینکه گرگانی ها ی قدیم لهجه خاص تری دارن که دیگه خیلی کم شده و همه بلد نیستن
