+سلام من دکتر الیس هستم خوش اومدید
_سلام استیسی،استیسی جیمز
+ بفرمایید بشینید
_ممنون
+چطوری؟
_ممنون خوبم
+تاحالا به جلسه های تراپی پیش روانپزشک رفتی؟
_هزاران بار!
+هزاران جلسه؟
_هزاران نفر و هزاران جلسه!
+پس روانشناسای زیادی عوض کردی
_درسته
+چرا؟
_راستش وقتی راجب تمام شخصیت هایی که دارم با اولین روانشناسم حرف زدم بعد چهار پنج جلسه به یک سوال رسید، سوالی که هم من و هم اون از جواب دادن بهش عاجز بودیم: تو کی هستی؟(در اصل:who are you؟)
+و به جوابت رسیدی؟
_نزدیک یک ماه دیگه که گذشت صادقانه بهم یک حرفی زد گفت"من دیگه نمیتونم کمکت کنم اخر هر جلسه فقط به یک سوال میرسیم و این به تو کمکی نمیکنه بهتره روانشناستو عوض کنی"
+اوهوم
_خلاصه بعد از اون هروقت هر روانشناسی به این سوال میرسید حتی اگه وسط جلسه بود بلند میشدم، حتی یه مدت امتحان کردم به هرکدومشون یک شخصیت رو تعریف میکردم ولی کارساز نبود چون مجبور بودم چندتا تراپیست در یک زمان داشته باشم و خب یادم میرفت پیش کدوم کی بودم!
+واو!
_البته یکی بود که هیچ وقت به این سوال نرسید هر روز جلسه امون رو یک ساعتی یک جایی برگزار میکردیم، در اون زمان خوشحال تر از همیشه بودم یکبار یادمه که ازش پرسیدم فرق تو چیه؟ و جواب داد"تو هیچ وقت نیاز به تراپیست نداشتی فقط یک دوست میخواستی!" احتمالا هنوزم میخوام...
+چرا اونو عوض کردی؟ مگه نمیگی خوشحال بودی؟
_چرا! ولی به اون شانس رو نکرد 102 روز بعد اولین جلسه امون یک اتفاقی افتاد...
+اون مرده؟
خنده ی استیسی اتاقو پر کرد
_ همیشه میدونستم که همه فقط به دو حدس میرسن ،مرگ یا عشق!
+یعنی اگه نمرده پس چی شده؟
_مرد ولی به قتل رسید
+اوه... متاسفم
_متاسف نباش تو قاتلش نبودی
+قاتلش دستگیر شد؟
_اره،قاتل سریالی بود
+هی، اشکال...
_ولی از زندان فرار کرد
+نگران نباش مطمئنم پلیس اون رو میگیره
_من راجبش مطمئن نیستم و واقعیتش ترجیح میدم نگیره، در اون صورت من رنج میبرم
+نه این درست نیست استیسی، تو دوستات رو داری اونا تو رو ساپورت میکنن و مطمئن باش این دوره از زندگی میگذره
_دوست؟ اونا گذشته ی منو نمیدونن حتی نمیدونن چی بهم گذشته!
+باید بهشون بگی
_هروقت که به تو گفتم...
+چ...چ...چی؟
_تو اسم منو نمیدونم و اونا گذشتمو یک معامله ی منصفانه است نه؟
+یعنی...
_نه من "استیسی جیمز" نیستم و راستی اون مَرد مُرده هم حقش بود نباید با آتیشی بازی میکرد که نمیتونست ببینتش، خوشحالم که به یکی از قربانیام مفتخرش کردم؛ تو هم باید خوشحال باشی، من یک قاتل سریالی معروف توی جامعه ی قاتلام (killer's society)!
بنگگگگگگگگگگگگگگگ...

فیلم terminal 2018:
نکات مثبت:
نکات منفی:
پ.ن: من نمیتونم فیلمایی که ازشون خوشم اومده رو نقد کنم چون هیچ نکته ی منفی ای نمیبینم :|
پ.ن2: فیلم last night in soho رو کی دیده؟خیلی خفنه برهمین اصلا نمیتونم نقدش کنم برین نگاش کنین عالیه
پ.ن3: دیدین پست قبلیم رفت تو منتخب های ویرگول؟
پ.ن4: واسه این متن اخر پستم این دفعه یک انتخاب خیلی سخت داشتم! که میا با گفتن: اونی که اول میخوای بخونی رو بزار:|
پ.ن5: آغاز تابستون من و هر کسی که تابستونش شروع شده مبارک
Just end it.
Every minute of every day ,you're bombarded with a series of hazardous , and potentially life-ending situations to choose from.
Jump in front of a bus. Have a bath with your toaster. Fall on your butter knife.
Tall buildings, rivers, bridges, trains.
There are more ways to end your life, than there are ways to live it.
All this pissing around in train stations in the middle of the night would be over.
End this nothing, and all it takes is some balls.
فقط قالشو بکَن.
تمام دقایق هر روز باید از بین مجموعه شرایط خطرناک و احتمالاً مرگباری که به سمتت سرازیر میشن، یکیو انتخاب کنی.
بپری جلوی اتوبوس. با وسایل برقی توی وان بری. بیفتی روی چاقوی کَرهبُریت.
ساختمونهای بلند، رود، پل، قطار
تمام کردن زندگی راه های بیشتری داره نسبت به زندگی کردنش.
همهی این ولگردیهای نصف شب تویِ ایستگاههای قطار، به سرانجام میرسه.
قالِ این زندگی پوچ رو بِکَن و تنها لازمهش هم یکم دل و جیگره.
پایانه / terminal