سر در آب که فرو میبرد ناگهان ذهنش خالی از افکار میشد.
باری دیگر آمده بود تا آن آرامش را حس کند؛خیلی وقت بود هیچ کجا ذهنش آرام و قرار نداشت،گویی دلش برای دوستی قدیمی تنگ شده بود، سرش را آرام در به زیر آب کشید و چشمانش را بست و به انتظار آرامش نشست، در اتاق انتظار سفید به دنبال آرامش بود،اما سخت در اشتباه بود، قرار نبود چیزی به دست بیاورد؛ لااقل نه به این زودی!
سرش خالی که نشده بود هیچ؛بدبختی انتظار کشیدن هم به آن اضافه شده بود؛ سرش سرد شده بود،همانند سنگ به پایین کشیده میشد، انگاری میخواست همانجا در محل آرامش سابق به انتها آرامش برسد؛ به آخر خط
البته فعلا همه چیز خوب بود هنوز وقتش نبود پس سرش را از آب بیرون آورد...!
احساس میکرد تمام وجودش به جوش و خروش در آمده هیجان زده بود؛ به او چه ربطی داشت که بقیه هیجان زده نیستند، هیجان او، او را به وجد می آورد.
ناگهان به وضعیت یکی از دوستانش خورد، چندین کلیپ گذاشته بود، "عیدتان مبارک"،"امیدوارم سال خوبی را شروع کنید"و...
نادیده اش گرفت و به ادامه ی کارش رسید، نه نه مثل اینکه واقعا روزش بود؛روز عید!!
و او با آن همه هیجانی که روزی او را به وجد می آورد حتی یادش هم نبود؛خیلی زیبا بود! نه؟

پ.ن: عیدتون مبارک!
من زندگی ای نو آغاز نکرده ام. تنها کاری که کرده ام مردن پیش از مرگ بوده!
کتاب ملت عشق / الیف شافاک /صفحه 460