ویرگول
ورودثبت نام
paree.s
paree.sAlways the poet, never the poem=)) https://t.me/insanity_in_flesh
paree.s
paree.s
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

تلوزیون بی تلوزیون!!

سلام خوبین خوشین؟

چه خبر مبرا؟

بی تلوزیون شدیم رفت??

خب بزارین از اولش شروع کنم!



یهویی تلوزیون خاموش شد!

بلند گفتم:
_چرا تلوزیونو خاموش کردی اِههه!
+من نکردم که!
_پس کی کرد؟
+خودش شد!!

تلوزیون روشن شد!

وا!!!


مستقیم رفتم که تلوزیون رو روشن کنم مثل صبحای دیگه!
روشن شد!
خاموش شد!
روشن شد!

وا!!



هرروز اول صبح که روشنش می کردیم روشن خاموش می شد ولی توی خود روز شاید کلا یه بار دوبار !

کم کم فهمیدیم هر وقت کنترل دیگه کار نکرد یعنی داره خاموش میشه!

هر روز بیشتر از دیروز خاموش روشن شد که روزی از این روز ها همسایه ی گرامی به خانه یمان دعوت شد!
این مهمان گل وقتی دید که تلوزیون گرامی مون همش داره چشمک میزنه بهش گفت این چرا اینجوریه؟
ما هم گفتیم خاموش و روشن میشه!

گفت:من یه دوست دارم که نماینده ال جیه بهش بگم بیاد ببینه چیکار می تونه بکنه؟؟
بابام هم با اشتیاق فراوان قبول کرد!!



اون بنده خدا اومد و ما هم طبق کار همیشگی مون رفتیم تو اتاق تا بنده خدا بره!
بعد از صد ساعت طاقت فرسا بنده ی خدا رفت!
ماهم تا متوجه رفتن بنده خدا شدیم با حمله به سمت بیرون هجوم بردیم تا ببینیم چی شد!

پدر گرامی هم شروع به توضیح دادن کرد:
+والا گفت که باید این تلوزیون انقدر خاموش روشن بشه تا خاموش بشه ولی روشن نشه تازه اون موقع میره تو صف فلان و فلان کار می کننو...

و این یعنی هیچ فرقی به حال ما نمی کنه به هر صورت باید این عذاب جهنمی رو تحمل می کردیم!
پس با تمام کله هامون که افتاده بود پایین به سمت تلویزیون رفتیم و زدیم یه برنامه ببینیم!



هر روز به بدبختی می گذشت دیگه خیلی خاموش روشن میشد وسط برنامه ها توی تبلیغاتش (کمتر از وسطش
:/ ) صبحا که نگو اصن نمی تونستیم صفحه ی تلوزیونو ببینیم بس که روشن خاموش میشد!

چندین هزار روز به این بدبختی گذشت و هممون وقتی روشن نمی شد می گفتیم دیگه روشن نمیشه پایان عمرشه! ولی نبود!

ناگفته نماند که بعضی وقتا که خاموش میشد وقتی روشن میشد اون لامپه می گفت روشنه اما صفحش سیاه بود در اون موارد باید خاموش هم می کردیم روشن هم می کردیم!

کم کم خیلی زیاد میشد روشن خاموشاش به اون حد از رستگاری رسید که بابام زنگ زد به اون بنده خدا که بیاد ببینه چشه !



بعد از یکی دوروز فاصله بنده خدا اومد و ما ها همه در اتاق پناه گرفتیم!
ایندفعه جز مادر گرامی که رفت بیرون!

خلاصه که سرتونو درد نیارم این بنده خدا رفت ما از اتاق اومدیم بیرون و با یه همچین صحنه ای روبه رو شدیم??

یه همچین چیزی!
یه همچین چیزی!

ما پرسیدیم چی شد؟
و پدر گرامی شروع کرد به گفتن ولی قبل از شروع مادر گرامی گفت :
*افطار رو حاضر کنید!
_باشه!
باباهم تعریف کرد و گفت:
+باز کرد این رو گفت باید ببینم مشکلش چیه تا دفعه ی بعد که برگرده تلوزیون روشن نمیشه!
سه خواهر گرامی همه باهم_چییییییییی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من_وای تلوزیون چرا رفتی چرا مارو تنها گذاشتی؟
خواهر(اون)_ حالا چجوری ............ رو ببینیم؟
میا_حالا می خوایم چی کار کنیم؟
من_فردا ..................!
اون_شاید تا اون موقع درست شه !!
همگی مون با نور امید که در دلمون جوونه زده بود از تلوزیون که تقریبا بغلش کرده بودیم دل کندیم و به سمت پدر برگشتیم!
هرسه_بابا کِی درست میشه؟
+هروقت که اون دوباره بیاد درستش کنه!
ما_کِی میاد درستش کنه ؟
*معلوم نیست!
من در حالی که روزنه ی نور بیشتر شده بود برگشتم به سمت اون دوتا
_یعنی امکان داره ............ رو ببینیم!
+نه! تا حداقل ده روز دیگه نمیاد!!
و آنجا بود که تمام امید هایمان بر باد رفت!
همگی روی مبل ها انداختیم خودمونو و شروع به عزاداری کردیم!

و الان تلوزیون خرابه ای خدااااااااا!!!!!!!!!


عکس بی ربط!
عکس بی ربط!


خب دیگه رسیدیم ته پست برین!
خدافظ








تو که هنوز نرفتی برو دیگه!








نه نرو نرو یه کامنتی هم بنویس بعد برو!



*آدم وقتی یه بازی رو شرع میکنه...
ممکنه ببازه...
اما وقتی بازی نکنه!
همیشه بازنده است!

۱۴
۷
paree.s
paree.s
Always the poet, never the poem=)) https://t.me/insanity_in_flesh
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید