ایران عزیزم.
میدونم از خیلی چیزا گذشتی. میدونم داری بچه هاتو دونه دونه از دست میدی. هر روز. میدونم داری میبینی که سلاخی، اعدام و شکنجه میشن ولی نمیتونی کاری بکنی.
میدونم داری بهترین تلاشت رو برای بیرون انداختن اون قاتلا میکنی و این رو هم میدونم که تلاشات تا به حال بی فایده بودن ولی لطفا، لطفا؛ التماست میکنم، تسلیم نشو.
اگه تو تسلیم بشی، هیچ کس برامون نمیجنگه و توی این دریای خون غرق میشیم.
شاید قبل خوندن این به پایانت برسی؛ ولی من برات یک پایان خوب آرزو میکنم.
امیدوارم زنده بمونیم و بهت قول میدم.
بهت قول میدم که امیدم رو بهت از دست ندم؛ من توی خط اول میمونم و کنارت میجنگم.
دست در دست.
پا به پا.
شونه به شونه.
فریاد میزنم، با افتخار، بلند و محکم:

you're gonna lose because I'm a winner.
تو قراره ببازی چون من یک برنده ام.
Lucy in the sky | 1:31:00