
ادعا کردن، کارِ دشواریست، آن هم در هر زمینهای! اما زمینه گرایی ادعا میکند که همه ارزیابیها محلی هستند! زمینه گرایی مفهومیست که در مباحث مختلف برای درک اهمیت زمینه در تحلیل یک موقعیت یا مشکل بهکار میرود. به عنوان مثال، کلمه "تاریخ" بسته به بافتی که در آن استفاده میشود میتواند به مجموعه حوادث گذشته و یا تاریخ یک رویداد مشخص اشاره کند. در حقیقت، زمینه گرایی در قلب هر پدیده نفس می کشد. به طور کلی، زمینه گرایی به ما کمک میکند تشخیص دهیم که درک یک موقعیت مستلزم در نظر گرفتن زمینه و عواملی است که ممکن است بر تفسیر اطلاعات یا رویدادها تأثیر بگذارند.
به معماری که میرسیم، تصویر دیگری در ذهنمان نقش میبندد. تصویری که از حیات بناهایی که در گذر زمان گاه، نامیرا مانده و گاهی طعم نابودی را چشیدهاند. حال این پرسش پیش میآید که اگر بخشی از مکان در عبور از تاریخ تلاش کرده باشد تا پیامی را به نسل های بعد برساند، آیا این پیام به طور قطع دریافت خواهد شد؟ آیا میراث گذشته در ماهیت معماری میتواند پیامی را به همراه داشته باشد که در بازه های زمانی متفاوت به یک شکل برداشت شوند؟ و یا تغییر واحد های زمانی ارزش آن پیام ها را از بین خواهد برد؟
معماری زمینه گرا، رویکردی برای دستیابی به یک محیط معمارانه هماهنگ است که در آن سازه های جدید باید با محیط خود سازگار باشند. زمینه ها معمولاً در مقیاس های مختلفی ایجاد می شوند که با محدوده طراحی معماری متناسب باشند. طراحی بر اساس زمینه گرایی در معماری نیازمند درک عمیق تری از محیط فیزیکی و تجزیه و تحلیل الگوهای معماری موجود، برای استخراج قوانین و ویژگیهایی است که به ایجاد یک محیط هماهنگ کمک می کنند.
تجزیه و تحلیل و تفسیر این سبک از معماری وابسته به بافت اطراف یک بناست که از طریق قوانین و کمک های مدل سازی در تولید الگوهای جدید، که ویژگی های معماریِ هر اثر را به همراه خود دارند، می تواند به عنوان یک نقطه مرجعِ ارزشمند برای رویکردی نوآورانه به طراحی زمینه گرا باشد. باید به این نکته نیز توجه داشت که تجزیه و تحلیل سبک معماری سنتی به طور قابل توجهی بر فرآیند تصمیم گیری طراح در هنگام اتخاذ رویکرد معماری زمینه گرا تأثیر می گذارد. اینگونه است که طراحی معماری به عنوان فرآیندی برای تفسیر زمینه که شالوده ای از تجارب اجتماعی-فرهنگیست، در نظر گرفته میشود.
معماری زمینه گرا با مطالعه زمینههای اطراف یک بنا مانند ساختمان های مجاور، خیابان ها، مناظر و بافت شهری و مشخص کردن ویژگی ها یا عناصر کلیدی که باید در طراحی مورد توجه قرار گیرند، درگیر است .درک نیازها و ترجیحات خاص مشتری، درک الزامات عملکردی، بودجه، جدول زمانی و هرگونه محدودیت دیگر، ایجاد یک مفهوم واحد برای پاسخ به بافت و حفظ یکپارچگی با محیط اطراف و بررسی ریزبینانه رویکردهای مختلف طراحی که رابطه بین ساختمان و بافت آن را تقویت می کند، در این جا از مباحث اصلی خواهند بود.
انتخاب مواد متناسب با بافت با توجه به مفاهیم زیباییشناسی، دوام و پایداری، درنظر گرفتن تکنیکهای ساختوساز و همسویی آن ها با سنت ها و شیوه های ساخت و ساز محلی، اهمیت به اصول طراحی پایدار برای به حداقل رساندن اثرات زیست محیطی بناهای زمینه گرا و اطمینانداشتن از انعکاس آرزوها و ارزشهای افرادی که با ساختمان تعامل خواهندداشت، از اصول اولیه زمینه گرایی در معماری است. تلاش معماران براین است که فضاهایی سازگار و انعطاف پذیر نسبت به تغییرات آتی طراحی کنند.
اگر برای شما هم همواره این سوال مطرح است که آیا مفهوم فرهنگ و هویت از ذات زمینه گرایی قابل حذف است یا نه، مطالعه مقاله "همه چیز در مورد زمینه گرایی در معماری" خالی از لذت نخواهد بود.