اصلا و ابدا دوس نداشتم امروز اینجوری بگذره، ولی به طرز فجیعی هم تنها بودم، هم بی‌حوصله بودم و هم احساسات منفی داشتم.
امروز از این زندگی مزخرف دلم گرفت، مطمعنا یه روزی تلافی میکنم اما میدونی همه چی به وقتش خوبه، امروز من که برنمیگرده! روز تولد بیس و یک سالگی که تکرار نمیشه! این فاصله‌ها و جدایی‌ها و دوری‌ها خیلی وحشتناکن. من خسته‌م از صبور بودن، واقعا خسته‌م.
این اوضاع مملکت، این از تبعیضات، این از امروز، این از اعصاب من...
بدم میاد آقا...من آره تولد برام مهم نیس، ولی زندگی مهمه! با اینکه میتونم زندگی کنم ولی نمیشه! من هیچ وقت جرأت نکردم کاری انجام بدم (یه کارای خفن که تو ذهنمه). من خودمم ولی به عنوان خودم فقط فکر کردم نه عمل! دارم یکم نامفهوم حرف میزنم میدونم.
تموم شو دیگه تو عم/:
