
در هیاهوی شهر سکوت ممتدی درونمان شروع به نواختن می کند
دیگر واژه ها سخن نمی گویند
و شب می شود
(:

رها با فراغ بال دستانی گشوده رو به سوی آسمان
لبخند به لب و چشمانی بسته
یعقوب شده ام و بوی پیراهنت را نفس می کشم ..
آغوش یوسفم را می خواهم ..
#عاشقانه بی مخاطب