سرگرمی یا سردرگمی مسئله این است.
پر از گرفتاری و کار و سرشلوغی و دل مشغولی‌ام. شب که میشه وقت نوشتن دارم و کتاب خوندنم کم شده. البته تو این‌جور شرایطا کتاب‌خون درونم تنبل نمیشه و همکاری می‌کنه. امروز وسط شلوغی کمی از کتابی که جناب اسی که اسماعیل نیست معرفی کرده بود به اسم مگر تو مملکت شما خر نیس؟ اثر یا شاهکار عزیز نسین رو خوندم. رسیدم به داستان چهارمش. مشتاق ادامه‌ام ولی حتی وقت گوشی دست گرفتن ندارم. تمرین نوشتن هم که باید کرد. اجبار کردم که حتما شده توی یکی از سایتا ویرگول وبلاگ انجمن تل یا اینستا یه چیزی بنویسم.
نمی‌دونم از پس کاری که تازگیا گیرم اومده به‌خوبی بر میام یا نه. نگران اینم هستم. داداشم قراره بره کرج زندگی کنه و نمی‌دونم از ارتقا شغلیش خوشحال باشم یا ناراحت؟ ناراحتیم از خودخواهیمه خب، خوب می‌دونم دلم براشون یه‌ذره میشه. اما خب دست خودم نیست.ارشد باید تهران قبول شم. برم گمشم از این دیار قشنگم. تنها آب و هوایی که به تنم می‌خوره و اذیت نمی‌کنه این‌جاست. جای دیگ می‌میرم. مگر پاریس!
هییی برم بخوابم که صبح زود بیدار شم. مستقل شدن به این راحتیا نیست. شب بخیر.
