درد معده

رفتم روبه‌روی دکترم نشستم و با اخم و حق به‌جانب گفتم:
- نه تنها این قرص و دواها کارساز معده‌ی من نیست، بلکه برای مشکل قلبیمم مضره. من درمون اصلیشو می‌خوام.
نسخه رو گذاشت جلوش و بدون این‌که چیزی بگه شروع کرد به نوشتن، سر تکون دادم. خنده‌ی عصبی کردم و گفتم:
- دکترجان دارم میگم من یه ساله این کوفتی قرصارو خوردم، آندوسکوپی و عکس و هزار تا زهرماری رو رفتم، افاقه نمی‌کنه به‌ولله.
دکتر نیم‌نگاهی بهم انداخت و نسخه‌ی دومو گذاشت زیر دستش و پرسید:
- دردش عصبیه، عاشق شدی؟
قلبم جوری تند می‌زد که انگار می‌خواست از سینه‌م بزنه بیرون، معده‌م می‌سوخت و زبونم بند اومده بود. درد قلبم از اون بود ولی معده؟!
نسخه رو داد دستم و گفت:
- دوای دردت همونه که نوشتم.
بین مریضای توی نوبت، کاغذی که روش نوشته بود:
- یا باید برگرده، یا فراموشش کنی!
مچاله شد و افتاد. درمون دکتر درست بود، ولی کارساز نبود.
کم‌کم همه‌ی مرضای تنم برمی‌گشت به تو.

پ.ن: اینو صب ساعت چهار نوشتم. بدون ویرایش گذاشتم.