عکس زندگی را برانداز کن.
نمی دانم برای تو چه رنگی است؟
سیاه سفید است یا رنگی؟
اما برای من هیچ کدام از این ها نیست!
دقیق تر بخواهم توضیح دهم
زمینه اش ترکیبی از سفیدی برف و تاریکی شب های آسمان و طرح های آن رنگین کمانی است.
نمی دانم مسیر درستی هست یا نه؟
ولی می دانم که دوستش دارم.
و برای ماندنم در این راه همین دلیل کافی است.
هم تاریکی درخشان تنهایی را دوست دارم.
هم قرمزی عشق را.
هم نگاه کردن به ماه را دوست دارم.
هم این که ماه همراه من به نگاه کردن خودش بپردازد!!
فعلا تصمیمی نخواهم گرفت.
به دوست داشتن همین مسیر و رویاهایم ادامه می دهم.
تا ببینم پرنده زندگی چه زمانی فرزند خود را تشویق به پرواز می کند!!
۱۴٠٠۹۴
