ویرگول
ورودثبت نام
پناهگاه
پناهگاهپناهگاه من نوشتن است.
پناهگاه
پناهگاه
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

خودت چه می شوی؟

دلت می خواهد کارهایی را انجام بدهی که او انجام می دهد.

بعد از مدتی کارهای مورد علاقه او، کارهای مورد علاقه تو نیز می شود.

هروقت هر چیزی را نظاره می کنی، حتما بخش کوچکی هست که تو را به یاد او بیندازد.

اسم های آشنا...

کتاب های آشنا...

رفتار های آشنا...

طرز صحبت کردن های آشنا...

گویا در میدانی قرار گرفته ای که هرچه دور خودت می چرخی که راه فراری پیدا کنی اما نمی شود...

نمی شود که نمی شود...

در نهایت همه چیز به او ختم خواهد شد.

خب

پس خودت چه می شوی؟

نمی دانم!

شاید دیگر در این مسیر این خود از بین برود.

ولی می گویم شاید!

شاید هم نه!

اگر بنا بر از بین رفتن ش بود، دیگر نمی توانست که کسی دیگر را بپذیرد.

آری!

این خود باید زنده باشد تا بتواند یکی دیگر را در مرکز خود جای دهد.

ولی چرا احساس می کنم که این خود، این من

دیگر توان ادامه دادن در مسیر پویا یی را ندارد ؟

اگر او از بین برود

مرکز و هرچه در آن است نیز از بین خواهد رفت

و من نمی خواهم چنین شود...

من نمی خواهم که او و وقار بی مثالش در مرکز وجود من از بین بروند.

و چرا؟ چرا نمی خواهم؟

نمی دانم!

فقط نخواستن است که درون من متبلور شده است

و وجود من بر وجود او حکم می دهد.

پس من در این مسیر اطاعت پذیر خود خواهم بود...

البته شاید هم بدانم!

دوست داشتن همه چیز را عوض می کند...

دوست داشتن...

دوست داشتن همه چیز را عوض خواهد کرد...


فاطمه پاکدل

۱۴٠۱۱۳٠





۱
۰
پناهگاه
پناهگاه
پناهگاه من نوشتن است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید