پی آر پی یا همان PRP روشی جدید، ایمن و تاثیرگذار است که در آن با استفاده از اجزای خون خود بیمار برای تحریک و نوسازی بافت های آسیب دیده در مناطق صورت، گردن، سر و سینه، دست ها و بدن استفاده استفاده می شود. در ادامه بیشتر با این روش آشنا می شویم.

پی آر پی نامی اختصاری از درمان با «پلاسمای غنی از پلاکت» یا «Platelet-Rich Plasma» است. برای این که بتوانیم درمان PRP را توضیح بدهیم، اول باید بدانید که پلاسما و پلاکت چه هستند.
خون بدن از دو بخش کلی تشکیل شده است:
برای درمان پی آر پی، ابتدا مقداری خون از بازوی شما گرفته میشود. این مقدار تقریباً برابر با خونی است که برای آزمایش خون در آزمایشگاه از شما دریافت میشود؛ یعنی حدود ۱۰ تا ۲۰ میلیلیتر. نمونهی خون شما درون دستگاهی به نام سانتریفیوژ قرار میگیرد. در این دستگاه با چرخش سریع و بر اساس نیروی گریز از مرکز، بخشهای مختلف خون جدا میشوند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص هزینه تزریف پی ار پی برای زانو در تهران اینجا کلیک کنید.
درمان پی آر پی برای انواع بیماریهای اسکلتی-عضلانی مورد استفاده قرار میگیرد. محدودیتهای کمی برای تزریق پی آر پی وجود دارد. تمام افراد در هر سنی میتوانند از این درمان بهره بگیرند. همچنین هیچ محدودیتی در مورد گروههای خونی وجود ندارد. هرکسی که دارای تعداد پلاکت مناسب باشد، کاندید مناسبی برای پی آر پی است.
در حالت کلی افرادی که سیگار نمیکشند، از سلامت عمومی برخوردارند و داروهای ضدالتهابی مصرف نمیکنند، کاندید مناسبی برای پی آر پی هستند. تمام این موارد قبل از انجام تزریق، توسط پزشک معاینه میشود.
یکی از مزیتهای درمان با پی آر پی این است که این روش برخلاف دیگر روشهای درمانی، نتیجهای پایدار داشته و یک درمان دائمی تلقی میشود. مدت زمان مورد نیاز برای مشاهده نتایج به محل و مقدار آسیب بستگی دارد. به طور میانگین، اکثر بیماران چهار تا شش هفته پس از تزریق علائم بهبودی را به صورت کاهش درد یا افزایش کارآیی مشاهده میکنند. پس از تزریق، بیمار باید یک برنامه فیزیوتراپی منظم داشته و از انجام فعالیتهای جسمی تهاجمی یا استفاده بیش از حد از بافت آسیب دیده خودداری کند. این کار باعث بهبود بهتر بافت ها میشود.
به طور کلی، پی آر پی یک روش درمانی بی خطر است و احتمال حساسیت بدن نسبت به آن کم میباشد زیرا از خون خود فرد در آن استفاده میشود. با این حال، هربار که سوزن وارد بدن میشود، خطر عفونت، خونریزی و آسیب عصبی وجود دارد. این موارد اغلب پیش نمیآیند و بسیار نادر هستند. دیگر خطرات احتمالی به محل درمان بستگی دارند. اگر از خطرات احتمالی موجود در بیماری خود اطمینان ندارید، با پزشک در این رابطه مشورت کنید. به طور کلی، پی آر پی اولین گزینه درمان تلقی نشده و معمولا پس از این که دیگر روشهای درمان با شکست مواجه شدند از ان استفاده می شود.
در چند روز اول ممکن است قرمزی، تورم، سوزش و درد خفیف ایجاد شود که معمولاً به زودی رفع خواهد شد. در مواردی نادر احتمال بروز عفونت و هماتوم وجود دارد.
امیدواریم که این مقاله برای شما مفید بوده باشد.