تابستون داره از راه میرسه ، بازار کلاس های تقویتی، کنکور، هنر، ورزشی و...داغ داغه... خانواده ها بدون جستجو و بدون هدف دنبال کلاس های جورواجور می گردند و از طرفی موسسات آموزشی هم چون تنور داغ است خمیر ورز نداده با مواد اولیه غیراستاندارد را میرنند به تنور...
آمار بیکاری، وحشتناک است آمار رسمی ادعا می کنند جمعیتی بالغ بر 5 میلیون بیکار داریم هرچند آمار غیررسمی چیز دیگری را میرسونه و خط و نشان بدتری برامون میکشه.
آمار رسمی اعلام کرده در سال گذشته 155هزار درس خونده این مرزو بوم، از کشور خارج شدند البته افرادی که یواشکی و قاچاقی جیم زدند هم رقمی کمی نباید باشد و آن داستان دیگریست که قابل تامل است.
طبق نطر کارفرمایان و کارشناسان اقتصادی ما مشکل بیکاری نداریم ما مشکل بیحالی داریم یعنی شرکت ها و سازمان های دولتی و خصوصی نیاز به نیروی کار دارند آنهم از جنس توانا و مهارت مندش و این جوانان ما هستند که مهارت خاصی ندارند و نمی توانند نیاز این کارفرمایان را برطرف کنند
آماری که از طریق وزارت رفاه اعلام شد که: در 5 سال گذشته نزدیک به 2 میلیون کودک مطلقه به آمار طلاق ایران اضافه شده است را به آمار 8هزار دختر دهه شصتی ازدواج نکرده جمع ببندیم یه رقم وحشتناکی بدست میاد که دل هر ایرانی را میلرزونه... سخن کوتاه کنم و نغمه غم انگیز را بیشتر از این ننوازم... !!!
هدف از این قصه بافی ها اینه که آیا نمی خوایم یک لحظه بخودمون بیایم و نسبت به این آشی که پختیم فکری بکنیم و ببینیم کجای کار می لنگه . چرا جوان ایرانی دائم یا سرکلاسه یا تو راهه کلاسه و یا سرکتابه... ولی آخرش از ارتباط برقرار کردن با آدمای دوربرش عاجزه، از ریاضی و فیزیک و زیست حالش بهم میخوره و بدتر از اون کمترین درصد قبولی کنکور در دروس دینی- قرآن و عربی را بدست میاره... همین پسر و دختری که تا کودک است پرانرژی و امید و آرزوهای زیادی داره ولی وقتی بزرگ میشه فیلش یاد هندوستان میکنه...
به عنوان یک معلم 30 سال سابقه کار با دلیل و استدلال میگم بیشتر این بدبختی ها برمیگرده به خانواده و نظام آموزشی. چون نظام آموزشی و خانواده های ما هیچ برنامه ای برای شخصیت سازی، شادبودن به آرامش رسیدن در زندگی را یاد بچه ها نمیدهند.
من میگم ایکاش خانواده ها تابستون را به بچه ها مرخصی می دادند و در هیچ کلاسی اونا را ثبت نام نمی کردند تا حسابی بازی کنند به خاله و عمه و دایی و عمو سربزنن و حسابی با دادش و آجی هاشون( اگه داشته باشن ) گپ و گفت کنند و خلاصه حسابی خوش بگذرونند...
از همینجا گارانتی میکنم نرفتن بچه ها به کلاس های شاه غلام نه تنها ضرری متوجه بچه ها و خانواده ها نمیشه بلکه خیلی هم سود میکنند و نه تنها از استرس و تحقیر و سرکوفت و فشارهای روانی خلاص می شوند بلکه بر پنت هاوس رویاهاشون سوار خیال زیباییها می شوند...
فقط و فقط کافیه خانواده ها روی شخصیت بچه ها سرمایه گذاری کنند تا تبدیل به شخصیتی قوی و صبور و توانا شوند که اگر این مسیر را طی کنند یادگیری دروس فیزیک، عربی، شیمی و زیست و.. نه تنها سخت نیست بلکه خیلی هم آسون می شوند چرا !!! چون آدمای قوی هر مشکلی را به شکلات تبدیل میکنند و آدمای ضعیف از یه مشکل کوچولو یه غول می سازه... امروزه چون ما بچه هامون را ضعیف، ترسو، افسرده بار آوردیم در یادگیری هم ضعیف شده اند و هر چی بیشتر به این کلاس های رنگ وارنگ بروند نتیجه خاصی گرفته تخواهد شد.