ویرگول
ورودثبت نام
p.mirjavadi
p.mirjavadi
p.mirjavadi
p.mirjavadi
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

آدم، آدم را گول می زند!

.

هشت/ چهار/ صفر یک،

یعنی یک هزار و چهار صد و یک، و آیا امروز همانی هستی که دیروز بوده ای؟ چهل سال پیش را من دیروز خطاب می کنم. و مثل باد گذشت، عجب!

همان آدم همیشه هستی آیا؟ درست است که می گویند آدم ها هر روز تغییر می کنند؟ پوستشان، مزاجشان، لحنشان، نگاهشان و حرفشان، درست است؟

همانی که موهای خرمایی رنگت تا سر شانه هایت می ریخت؟ پوشیده ترین صورت خرمایی ات از گیس های پسرانه ات لذت بخش بود، نه؟ همانی که نبایدترین لگد ها را در چهل سال پیش در کفِ کلاسِ گچ آلود به خاطر بخش کردن بابا خورده ای؟

آهای تو؟!

تو همانی که من راه رفتن و ایست اش را دوست داشتم؟

راه رفتنم، همان است و ایستم تبدیل شده است به بی هیچ چالاکی ای. ایستادم، ترمز دستی ام را کشیدم، انگار جهان از حرکت ایستاده باشد! و صورت چپاولم را توی آینه نگاه کردم.

آینه لرزید!

حتی لب هایم،

حتی گونه های خیس و تب دارم!

و زودترین سپیدی ها به روی موهایم ریخت.

بله!، آدم ها تغییر می کنند، حتی به ثانیه ای هم طول نمی کشد، از این رخ به آن رخ می شوند. حتی با وقاحت تمام و شاید بیش از چهل سال باشد که تو را نشناسند اصلا. بله، به همین زودی! به همین نافتوتی!

ادم، آدم را گول می زند، روباه بهانه است، بدنامش کرده اند. حیوانکی!

پیمان.میرجوادی (۸ تابستان ۱۴۰۱)

۷
۰
p.mirjavadi
p.mirjavadi
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید