ویرگول
ورودثبت نام
مستِ مِی...
مستِ مِی...آن را که مَنَم چاره... بیچاره نخواهد شد... ترجیح میدهم به ذوق خویش"دیوانه" باشم تا به "میل" دیگران"عاقل"، زندگی یعنی همین...
مستِ مِی...
مستِ مِی...
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

شبی که به دنیا آمدم، هلهله شادی بود و رقص و پایکوبی


(قسمت اول)

مادرم برایم تعریف کرده زمانی که به این دنیا دعوت شدم،‌ در عروسی یکی از صمیمی ترین دوستانش حاضر بود.

در طول مدت رقص و پایکوبی مهمانان،‌ از درد به خود پیچیده ولی لام تا کام حرف نزده تا نکند عروسی
"مهین خانم"، خراب شود. این را بگویم که "صدیقه" خانم مادر همین "مهین" که نام بردم، از همسایگان بسیار صمیمی مادر و اتفاقاً هم نام ایشان بود.

حالا وقت سرو شام است. مادر هنوز به خود میپیچد و پدرم که یک آدم دائم الخمر همیشگی ست، بی خبر از همه جا، در گوشه ای از این شهر، با دوستان خود مشغول عیش و نوش است.

با سوت و جیغ همراهان، عروس، سوار ماشین شده و بوق زنان از محل تالار دور می‌شوند.

دیگر تاب ندارد. مادرم را میگویم... خیلی آرام در گوش صدیقه خانم میگوید که زمان زایمانش است.

خدا رحمت کند صدیقه خانم را، زن زیبا و مهربانی بود. سفیدرو با موهای بلند مشکی. شوهرش "حاج ممدصادق" توی بازار میدان امام خمینی(میدان شاه سابق) بزاز بود....

۱۰
۲
مستِ مِی...
مستِ مِی...
آن را که مَنَم چاره... بیچاره نخواهد شد... ترجیح میدهم به ذوق خویش"دیوانه" باشم تا به "میل" دیگران"عاقل"، زندگی یعنی همین...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید