سائورن خطاب به گالادریل: "ما با هم می تونیم سرزمین میانه رو نجات بدیم"
گالادریل: "نجات بدیم یا برش حکم برانیم؟"
سائورن: "من فرقی نمیبینم"

داستان ارباب حلقه ها همیشه برای من داستانی بوده که به نمادین ترین شکل و بهترین صورت عطش قدرت، ضعف انسان ها در برابر اون و ماهیت یک دیکتاتور رو به تصویر درآورده
حقیقت اینه که هیچ آدم دیکتاتوری خودش رو آدم بدی نمیدونه
پینوشت: میدونم که الان خیلی هاتون ممکنه پیش خودتون بگید "این یه داستانه و زندگی واقعی با این حرفا خیلی فرق داره" اما خوبه که نظر روان شناس ها، جامعه شناس ها و انسان شناس ها رو هم در این مورد بدونید.
خیلی وقتا داستان ها به بهترین و ساده ترین شکل ایرادات کلی آدم ها، جوامع و شرایط رو بازگو می کنن فقط کافیه باور کنیم، کافیه مضامین کلی شون رو جدی بگیریم، بهشون فکر کنیم و تطابق بدیم، ببینیم که آی ادر برخورد با آدم هایی که میبینم و فکر می کنیم از نظر ما یک دیکتاتور به حساب میان یا نه صدق می کنه یا نه، در مورد خودمون صدق می کنه یا نه، اگر صدق می کنه باز همون حرف "این یه داستانه و زندگی واقعی با این حرفا خیلی فرق داره" رو می زنیم یا می زدیم؟