دیروز در مسیر بازگشت از کار، تجربهای داشتم که هنوز ذهنم را درگیر کرده است. مثل هر روز پیاده در حال عبور از خط عابر پیاده در محل تلاقی رودخانه زرگنده و خیابان ظفر بودم. موتورسواری که ترکنشینی هم داشت، بدون توجه به قوانین، وارد مسیر «ورود ممنوع» شد و درست به حریم امن من در خط عابر تجاوز کرد؛ آنهم در حالی که کاملاً مرا میدید.
نکته تلخ ماجرا، نگاه طلبکارانه آنها بود؛ انگار که من باید برای عبورِ آنها، عقبنشینی میکردم و این حق مسلم آنهاست که نظم عمومی را به بازی بگیرند.
این روزها زیاد میشنویم که «مشکلات اقتصادی و گرانی» توجیهی برای رفتارهای ناهنجار است. اما من معتقدم هیچ بحران اقتصادی، مجوزی برای نادیده گرفتن حقوق دیگران یا زیر پا گذاشتن امنیت عمومی نیست. وقتی اخلاقِ زیستِ جمعی را قربانیِ خشم یا بیخیالی خود میکنیم، دیگر نمیتوانیم از دیگران انتظار داشته باشیم که در دنیایی امن و انسانی زندگی کنند. قانون و احترام به حریم یکدیگر، در شرایط سخت، «انتخاب» نیست؛ «ضرورت» است.
