ویرگول
ورودثبت نام
امید بهنیا
امید بهنیاشاعری که گاهی امیدوار می شود و گاهی با ناامیدی دسته و پنجه نرم می کند... تو بنام عشق آغاز کنی اگر که دفتر ورقی نمانَد از آن که نخوانده مهربانی... https://t.me/ashare_atashin
امید بهنیا
امید بهنیا
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

چه خیال‌ها نکردم!...

به خیال من که در فکر منی... کدام افکار!...
نتوان نشان آن یافت ولی میان رفتار!...

تو دلی به من ندادی... تو نگاه من نکردی
تو خیالِ ساده‌ی من! ز دلم تو دست بردار

به کلام بی‌وفایت چه بهانه‌ها تراشید
دلِ زود‌باورِ من، که شد اینچنین گرفتار

چه بگویمت که شاید دلِ سنگِ تو بسوزد
که تو کر شدی و کور از مددِ غرور بسیار

من و عشق و بی‌قراری، تو و کبر و بی‌نیازی
شده سهم من از این عشق، غمی به حجم آوار

به طواف چشم‌هایت چه دویده‌ام پیاده
تو ولی گذشتی آسان ز منِ غریبِ بیمار

چه بگویم از سکوتی که پر از ترانه می‌شد
تو شنیدی و گذشتی، ز صدا و سوزِ این تار

دلِ ساده‌‌ام چه فالی به امیدِ معجزه زد
بجز این ورق نیامد: «غمِ دوری و شبِ تار»

شاعر : امید بهنیا

لطفا به کانال تلگرام من سر بزنید تا شاید احساس مشترکی با هم در اشعار داشتیم.
https://t.me/ashare_atashin

شعرغزلشاعر
۱
۰
امید بهنیا
امید بهنیا
شاعری که گاهی امیدوار می شود و گاهی با ناامیدی دسته و پنجه نرم می کند... تو بنام عشق آغاز کنی اگر که دفتر ورقی نمانَد از آن که نخوانده مهربانی... https://t.me/ashare_atashin
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید