هورمونی که از سال های قدیم و در زمان انسان های اولیه هم وجود داشت و باعث بقای انسان میشد.

نمیدونم تا حالا اسمش رو شنیدید یا نه خیلی کوتاه بگم هورمونی هست که در زمانی که ما غذای مورد علاقه مون رو میخوریم یا فعالیتی که بهمون حال میده یا لذت بخش هست رو انجام میدیم توی بدن ما هورمونی به اسم دوپامین ترشح میشه اینم اضافه کنم که ما وقتی موفق میشیم یا به نتیجه ای میرسیم مثل حل مسئله و... هم دوپامین توی بدنمون ترشح میشه. در واقع هورمون جایزه برای مغرمونه.
در حالت عادی نمودار ترشح دوپامین توی بدن ما روی یک حد عادی و در حال ترشح هست با اینکه محرکی نداره که توی تصویر زیر منظورم Base Line هست.

ببینید بیاید برگردیم به زمان خیلی قدیم، اون زمان مردم برای اینکه زنده بمونن باید شکار میکردن و خلاصه برای غذا باید خیلی دردسر میکشیدن تا بهش برسن و ازون جایی که مغر ما راحتی رو میطلبه و از سختی فراریه پس انسان های قدیم تقریبا بعد هر شکار باید خسته میشدن و از انجامش دست میکشیدن اما چی باعث میشد که هربار دوباره برن و شکار کنن؟ بله تا یه حدی گرسنگی دلیل خوبیه اما یکی از دلایل بزرگش ترشح دوپامین توی بدن اونها موقع خوردن غذا بود ، چیزی که باعث میشد حتی 4 یا 5 ساعت بعد دوباره میل به اون غذا رو داشته باشن و حاضر باشن برن و واسش شکار کنن.دقیقا مثل زمانیه که ما از اول زندگی غذا های تکراری رو میخوریم ولی باز هم وقتی گشنه میشیم میل به همون غذایی که 10 ها ساله میخوریم رو داریم. این رو هم اضافه کنم که تا حدی انگیزه هم به دوپامین مربوط میشه.
بریم سراغ نمودار ، همون طور که میبینید دو نوع نمودار مربوط به ترشح دوپامین توی بدن هست:
دوپامین حاصل از تلاش Earned Dopamine
وقتی ثمره کاری که براش زحمت یا سختی کشیدیم رو میگیریم این دوپامین تا یه حدی ترشح میشه و یکی از مزایاش اینه که مدت زمان بیشتری دچار خوشحالی هستیم و در واقع اثر ماندگار تری داره مثل اینکه اشپزی کنیم و اون غذا رو بخوریم.و یجورایی دوپامین سالم و لازمیه.
دوپامین ارزون (چیپ) Cheap Dopamine
اما یه نوع دوپامین هست که بهش میگیم چیپ یا ارزون و بدرد نخور ، دوپامینی که بدون تلاش میگیریم. این دوپامین بلافاصله بعد از مصرف دریافت میشه و میتونه تا حدی زیاد باشه اما نکته ای که داره اینه بلافاصله اثرش از بین میره ولی چیزی که این موضوع رو بد تر میکنه اینه که سطح ترشح دوپامین بعد از پایین اومدن دیگه به Base Line نمیرسه و بلکه حتی از اون هم پایین تر میاد. دلیلی که خیلی ها بعدش بیشتر نیاز پیدا میکنن تا اون دوپامین رو مصرف کنن و حداقل بتونن سطحش رو به base line برسونن اما متاسفانه اینکار باعث میشه فقط در عرض چند دقیقه دوپامین رو برگردونن به سطح اولیه اما اینبار وقتی سطح دوپامین کاهش پیدا کنه خیلی خیلی سطحش میاد پایین که دچار بی انگیزگی و اعتیاد به اون دوپامین میشه. یکی از دلایل بزرگی که انسان ها به مواد مخدر ، اسکرول توی اینستاگرام ، یوتیوب و... اعتیاد پیدا میکنن و هیچ وقت حتی با استفاده زیاد به اون سطح دوپامین اولین بارشون نمیرسن و با این تصور که شاید روزی بهش برسن بیشتر و بیشتر درگیر اون میشن ، همین نمودار دوپامین هست.
و یه نکته دانستنی بگم اینکه قهوه خیلی جالبه در واقع خودش بهتون دوپامین نمیده اما کاری که میکنه اینه باعث میشه ترشح دوپامین خیلی حساس تر بشه و مقدار دوپامینی که میخواد ترشح بشه رو بیشتر میکنه.☕
یا اینکه میدونستین دوش آب سرد با اینکه بنظر کار سختی میاد اما یکی از کارهاییه که باعث میشه سطح دوپامین بالا بره و نکته جالبش اینجاست که خیلی مدت طولانی که دوپامین ماندگاره.
خلاصه خودتون رو از دوپامین چیپ دور کنین و اگر بهش اعتیاد دارید یکی از روش های ترکش فستینگ دوپامین هست که در واقع تلاش میکنین که تا حد زیادی یا کلا از انجام کار هایی که دوپامین چیپ بهتون میدن دوری کنین.
مراقب خودتون باشید خدا حافظتون👋