این پست با الهام از نوشته محسن هدایی منفرد، در "وبلاگ یک باور" به رشته تحریر درآمده است.

بعد از مدتی سکوت نگارشی در ویرگول، با چند ایده و هدف که از ایده های قبلی سرچشمه میگیرند، به دنیای ویرگول برگشتم. اینبار برای وبلاگ شخصی خودم، نقشه جدی تری طراحی کرده ام. در این مدت با مفاهیم پرسنال برندینگ، گزارش نویسی و عناوینی که میتوان از آنها برای وبلاگ نویسی استفاده کرد، کمی با فضای داده کاوی و انقلاب صنعتی در ادوار مختلف آشنا شدم. درباره هرکدام از این موضوعات، در پست های جداگانه مطالبی خواهم نوشت.
مدتی هم هست به صرافت افتادم در فضای لینکدین هم فعالیت کنم. تنها فضای مجازی ای هست که به نظر من جایگاه و بار علمی داره و میشه روش برای ساخت وجهه شغلی و علمی یا به قولی پرسنال برندیگ سرمایه گذاری کرد. ایسنتاگرام و توییتر به عنوان ابزار های مفید دیگه رو رد نمیکنم اما خب فکر میکنم فضای متفاوت تری دارن. خوش حال میشم نظرتون رو دراین باره توی کامنت ها بنویسد.
در این باب راه های مختلفی رو که با اونها در وبلاگ دوستان متممی آشنا شدم و لینک هایی که دراین باره مطالعه کردم، امتحان کردم و دست آخر پستی که به دلم نشست و حس کردم برخاسته از واقعیت است و به قول یکی از همین نویسندگان ویرگولی، از فرمول های یکسان موفقیت و روش های بازارای به دور است. پست محمدرضا شعبانعلی بود که توصیه میکنم اگر به معضل من در یادگیری و نیمه رها کردن یادگیری زبان دچار هستیدحتما آنرا بخوانید.
شاهین کلانتری اخیرا در وبلاگ اش، مطالبی منتشر میکند که به صورت دوره ای و تمرینی هستند. نوشته هایی با عنوان افزایش دایره واژگان و شروع هفته ای خوب!. تیتر اول که خب مشخص است؛ تعدادی واژه و اصطلاح که کمتر شنیده اید و موظفید در طول نوشتن یک متن داستانی یا غیر داستانی از آنها استفاده کنید. من که بسیار لذت بردم.
پست دوم اما جالب تر است؛ شما در طول هفته، برای هر روز، یک عنوان خاص برای نوشتن دارید. مثلا سه شنبه باید یک نوشته دربارۀ "آثاری هنری و ادبی موردعلاقهتان" بنویسید. به نظر من کمتر کسی به طور خاص به این موضوع توجه کرده و آنرا به رشته تحریر درآورده است.
یا مثلا
دوشنبه باید دربارۀ آیندۀ مطلوبتان بنویسید؛ از مسیری که میخواهید برای ساختن آیندهتان طی کنید، بنویسد.
مطالب من را در وب سایت شخصی من نیز میتوانید دنبال کنید!