کنکور ارشد امسل رو به صورت یه توفیق اجباری شرکت کردم. ۵ یا ۶ ماه قبل از کنکور ارشد به شوق و جوو اطرافیان گفتم امسال ثبت نام میکنم و میرم که درس بخونم. پیش خودم نشستم رشته های مختلف رو بررسی کردم. از دوستام درباره ارشد مدیریت و حال و هواش پرسیدم. دفترچه سازمان سنجش رو باز کردم چشم دنبال رشته هایی بود که هم اسم با مسمی داشته باشن هم اینکه درس هاشون به مذاقم خوش بیان. دیدم زیر رشته های علوم ارتباطات شبیه منه. شبیه چیزی که تصور میکردم. اما خب یه گوشه ذهنم غلغلک میشد که مدیریت هم ارشدش خیلی باحاله ها هم فال هم تماشا با مدرکش میشه کلی پز داد میشه خیلی جاها ادعا کرد که یه کسی هستی براخودت! تا اینجای داستان که محض افزایش علم به فکر ارشد نبودم. یه ذره درباره رشته هی جدید مدیریت تو ارشد خوندم و دیدم مثلا کسب کار یا مدیریت کارآفرینی منو ترغیب میکنه. یا علی گفتم و ثبت نام کردم. با دوستام در ارتباط بودم. یه سریا میگفتن برو سمت IT یه عدع میگفتن برو سمت مدیریت یکی میکفت واقعا ارشد کمکت میکنه؟ خیلی نظرات زیاد بود... یکی از دوستام که درحال تحصیل تو رشته مدیرت کارآفرینی بود از سختی ها و اذیت شدن های ارشد خوندن مجازی میگفت اما یکی دیگه از شیرینی دانشگاه رفتن و باهم بودن و اینکه بیا ارشد هم باهم باشین بترکونیم. خلاصه ثبت نام کردم و درس خواندن همانا گذر زمان همانا ... روز موعود با اطلاعات عمومی و اعتماد به سقف رفتم سر جلسه! از دروس تخصصی فقط عناوینش رو تو دوره لیسانس شنیده بودم و بعضا واحد تخصصی و اصلی رشته خودم بود! اونجا بود که حکمت بعضی واحد های دوره لیسانس رو فهمیدم. با دانش قبلی و سررشته در ادبیات و معارف تو علوم ارتباطات مجاز به انتخاب رشته شدم. اما تو مدیریت چون کلشو خواب بودم حتی معارفشم بلد نبودم عنوانی کسب نکردم.

حالا اینارو تعریف کردم که اینو بگم ...سواد داشتن به ارشد خوندن نیست. اونم با تعریفی که اخیرا یونسکو برای سواد ارائه کرده. اما منظورم اینم نیست که بگم نه به ارشد! تهش نظر من اینه، ارشد برای کسی خوبه که تشنه دانشه ،که تشنه بیشتر تحصل کردنه. امثال منی که ارزش واقعی ارشد خوندن و ادامه تحصیل رو براخودمون مشخص نکردیم، اتلاف وقته. به جاش می تونیم بریم با مکتب خونه و رهنما کالج و متمم ده برابر ارشد مطلب بخونیم. روش یادگیری متفاوته. حداقل تا زمانی که ارشد مساوی مدرک و شغل بهتر باشه! من سراغش نمیرم. مگه اینکه یه تحول عظیم تو آموزش صورت بگیره.

بعد از ارشد و داستان هایی که براتون گفتم طی یک گفت و گویی صمیمانه با فردی اهل فن دریچه های جدیدی از علم به روی من گشوده شد. موضوعی به نام علوم شناختی! حالا چرا از ارشد رسیدم به این؟ همه اون حرفای بالا رو من داشتم نقل میکردم که گفتن یه چیزی وجود داره که جامع تره که کلی زیر شاخه داره سنش هم کمه و تازه داره فراگیر میشه الزامی هم به دانشگاه و ارشد نداره و اون چیه ؟ موضوعی به نام علوم شناختی! یه علومی که تقریبا تو هر حوزه ای میتونه نفوذ کنه. درباره علوم شناختی و آشناشدن خودم با این موضوع تو پست های بعدی بیشتر مینویسم.