کمپانی اینتل بزرگترین تولید کننده پردازنده در جهان محسوب می شود. این شرکت پردازنده هایی را در کاربری های مختلف از کاربری روزانه گرفته تا گیمینگ و سرور تولید می کند. این کمپانی در سال 1968 تاسیس شده است و فعالیت آن تاثیر به سزایی در دنیای کامپیوتر ها گذاشته است. در ادامه نگاهی خواهیم داشت به ابر شرکت اینتل.

اینتل در سال 1968 و با اتحاد دو دانشمند به نام های “رابرت نویس” و “گوردن مور” در شهر مانتن ویو ایالت کالیفرنیای آمریکا تاسیس شد. این شرکت در زمانی تاسیس شد که اصولا چیزی به نام کامپیوتر شخصی وجود نداشت و کامپیوتر ها معمولا آنقدر بزرگ بودند که به تنهایی به یک سالن نیاز داشتند و از طرفی آنقدر گران بودند که تنها برخی مراکز دولتی می توانستند از کامپیوتر استفاده کنند اما اینتل بر آن بود که این معادله را تغییر دهد. نام این شرکت از دو حرف اول واژه های integrated و electronics گرفته شده است. این شرکت از همان بدو تاسیس تمرکز خود را بر ساخت پردازنده قرار داد و تاکنون نیز به صورت تخصصی بر روی همین موضوع تمرکز دارد. این کمپانی بزرگ در اوایل کار خود پردازنده ای 4 بیتی ساخت که نوآوری مهمی بود و سپس پردازنده ای 8 بیتی ساخت که آن نیز کمکی بزرگ به رشد و پیشرفت صنعت کامپیوتر بود. اما زمانی که در سال 1978 این شرکت از نسل جدید پردازنده های خود یعنی خانواده x86 رونمایی کرد انقلابی در صنعت کامپیوتر ایجاد شد به گونه ای که با معرفی پردازنده Intel 8086 که 16 بیتی بود توانست دنیای پردازنده ها را متحول کند.

این شرکت سپس یک ISA جدید یعنی x64 را بر پایه معماری x86 معرفی کرد که در واقع پردازنده های 64 بیتی امروزی را تشکیل می دهند. اینتل سپس این فناوری را با AMD نیز به اشتراک گذاشت که به دلیل درخواست شرکت IBM مبنی بر عدم انحصار تامین پردازنده کامپیوتر هایش توسط یک شرکت بود. این اشتراک فناوری باعث شکوفا شدن AMD نیز شد. اینتل در سال 1993 با عرضه پردازنده های پنتیوم وارد عصری طلایی شد، عصری که خرید کامپیوتر های خانگی در حال اوج گیری بود با همکاری گسترده ای که اینتل با شرکت IBM داشت توانست بخش اعظم پردازنده های کامپیوتر های شخصی را تامین کند که باعث سودی سرشار برای این شرکت شد. اینتل همچنان پرچمدار پردازنده های مدرن است و بازار فروش بسیار عظیمی دارد به گونه ای که از پردازنده های موجود در کامپیوتر ها و لپ تاپ ها گرفته تا پردازنده موجود در هواپیما های جنگنده فوق پیشرفته را تامین می کند. اهمیت این شرکت به گونه ای است که در بدترین شرایط پاندمی کرونا نیز دولت آمریکا اجازه نداد کارخانه های اینتل تعطیل شوند.

شاید نخستین تصوری که از پردازنده های اینتل وجود داشته باشد مربوط به سری Core i است. در سال 2006 بود که اینتل معماری جدید پردازنده هایش یعنی معماری Core را معرفی کرد که با Core i که اکنون می شناسیم تفاوت دارد چرا که Core یک معماری بود و Core i یک نام تجاری محسوب می شود. پردازنده هایی با معماری Core سپس جای خود را به معماری Nehalem دادند ولی یکی از مهمترین سری پردازنده هایی که در سال 2008 و با معماری Nehalem ساخته شد پردازنده های Core i بودند. پردازنده های Core i نخستین بار برای دسکتاپ ها ساخته شدند ولی بعدا به لپ تاپ ها نیز راه پیدا کردند. این پردازنده ها هم اکنون پر مصرف ترین پردازنده ها برای کامپیوتر های شخصی و لپ تاپ هستند به گونه ای که می توانید آن ها را در کامپیوتر هایی با کاربری روزمره تا کامپیوتر های گیمینگ حرفه ای مشاهده کنید.

پردازنده های Core i هم اکنون به یک برند و نام تجاری تبدیل شده اند و با عرضه هر معماری به روز رسانی می شوند. این پردازنده ها ابتدا سه سری بودند که شامل Core i3، Core i5 و Core i7 می شدند ولی از سال 2017 که پردازنده هایی با معماری Sky Lake عرضه شدند یک عضو جدید به این سری اضافه شد که با نام سری Core i9 شناخته می شوند و بالاترین سطح Core i ها را شامل می شوند. پردازنده های Core i با یک سری عدد و حروف شناخته می شوند که هر یک معنای خاصی دارند. به عنوان مثال پردازنده Core i7 8700K علاوه بر اینکه نشان می دهد این پردازنده از سری Core i7 است بلکه اولین عدد از سمت چپ که 8 است نشان می دهد این پردازنده از هشتمین نسل از پردازنده های اینتل است. سپس عدد 700 می آید که نشان می دهد این پردازنده قدرت بالایی دارد ولی حداکثر نیست (این عدد از 100 تا 980 متغیر است و هر چقدر بالاتر باشد یعنی پردازنده قوی تر است که البته باید با سایر مولفه ها سنجیده شود). سپس حرف K می آید که نشان می دهد این پردازنده قابلیت اورکلاک نیز دارد. با دانستن همین چند خط می توانید به راحتی از مشخصات پردازنده مورد نظر اطلاع کسب کنید.

پردازنده های Xeon
پردازنده های Xeon اینتل که نخستین بار در سال 1998 عرضه شدند به طور ویژه برای سرور ها و ورک استیشن ها ساخته شده اند. این پردازنده ها معمولا تعداد هسته، ترد و کش بسیار بالایی دارند و از این رو می توانند حجم وسیع تری کار انجام دهند. این پردازنده ها می توانند از سرور های کوچک تا سرور های بزرگ و شلوغ را مدیریت کنند. این پردازنده ها قیمت بسیار بالایی نیز دارند به گونه ای که ممکن است قیمت آنها به 50 هزار دلار یعنی گرانتر از یک خودرو برسد. از این رو پردازنده های Xeon استفاده شخصی بسیار کمی دارند که اگر داشته باشند نیز شامل موارد محدودی ورک استیشن ها می شود که از مدل های ضعیف این پردازنده استفاده می کنند. این پردازنده ها نسبت به Core i ها زمان بسیار بیشتری برای راه اندازی نیاز دارند ولی معمولا زمانی که روشن شدند ممکن است تا سالها خاموش نشوند. در واقع همین مقاومت و کارایی بسیار بالاست که باعث شده با بهترین پردازنده های سرور روبرو باشیم.
