
دیروز به مورخه 27 بهمن ماه 1397، روز نحس و شومی بود.
اصلا دوست دارم ماه بهمن رو به عنوان ماه تعمیرات و همچنین شروع یک شومی بزرگ در زندگی خودم بنامم. از اول ماه سایه سیاه ابرهای شوم تعمیرات وسایل خانه و شخصی روی سر من بود. همه چیز با یک لامپ ساده شروع شد. گویا دومینو وار با تعویض لامپ همه حوادث بعدی شروع به اتفاق افتادن کردن.
مشکلات هر روز بزرگتر می شدن و با تعمیر کردنشون فقط پول از جیب مبارک خالی می شد. از جمله خوردنده های کارت بانکی می توانم به رتبه اول تعمیرات یعنی باتری موبایل اشاره کنم. موبایل همسرم چند وقتی بود که داشت ناله سر می داد. اما همین چند روز پیش بود که دار فانی رو با باد کردن، وداع گفت و من و با خرج بزرگ چند صد تومانی تنها گذاشت.
البته در این جریان، دیگر وسایل برقی هم همراهی کردن و به نشانه هم دردی با گوشی همراه همسرم، لپ تاپ و دوربین هم خراب شدن. تا حالا و قبل از خوندن این متن فکر می کردین بد شانس ترین ادم روی زمین باشید. اما نه، با اختلاف زیاد خودم هم اکنون بد شانس ترین ادم روی زمینم.
در مجموع برای احیا اشیا ممات شده، بالای هفتصد تومان خرج شد. مشکلات من رو به پایان نیست. همین چند روز قبل بود که چراغ ماشین در یک اقدام اساسی، سوخت. البته به جز چراغ ماشین، جیوه داخل قاب چراغ اون هم ریخت و نور بالا نور شدم.
همه این ها به کنار. کل این متن رو به خاطر این نوشتم که اگر روزی اقا/خانمی که صاحب تندر پارک شده کنار کوچه پنجم بود در گوگل عنوانی درباره شکستن چراغ سمت راست خودش در عصر شبانگاهی روز شنبه موراخه 27 بهمن 97 سرچ کرد، عذر خواهی من رو بخواند و ببخشد.
عذر می خوام ... من رو دعا کنید تا ماه تعمیرات من زودتر تموم شه.