صبح با دلتنگی از خواب بیدار میشوم. دارم چای مینوشم و پنیر را روی نانم میکشم ولی به تو فکر میکنم. به درسهای مزخرف گوش میدهم ولی به تو فکر میکنم. پیازها را خورد میکنم تا غذا بپزم ولی به تو فکر میکنم. هر لقمهای که توی دهانم میگذارم مزه دلتنگی میدهد چون به تو فکر میکنم. دراز میکشم و به سقف خیره میشوم. تمام سقف را پر کردهای، ناگزیر به تو فکر میکنم. چرتی میزنم. به خوابم میآیی. در خواب هم به تو فکر میکنم. قدم میزنم. لابلای قدمهایم به تو فکر میکنم. کتاب ورق میزنم. از میان کاغذها بیرون میزنی و من به تو فکر میکنم. به تو فکر میکنم و شب با دلتنگی شدید به خواب میروم. تا در خواب عمیقتر به تو فکر کنم.