توسعه فردی
چیزی که اینجا در مورد موضوع "توسعه فردی" مینویسم به معنای تعریف کامل همه اون چیزایی که در مورد این مفهوم گفته میشه نیست. همه اون گامها و مراحلی که در باره توسعه فردی گفته شده رو میتونید با گوگل کردن کلید واژه "Self-Development" پیدا کنید. اما شاید برای خیلی ها دور از دسترس باشه که در ابتدا همه اون الزامات رو بتونن فراهم کنن.
میخوام اینجا در مورد حالت "مینیمال" این مفهوم صحبت کنم.
اینکه شاید بشه کارهای کوچیک رو در نظر گرفت و با انجام حداقل ها "توسعه فردی" رو شروع کرد.
اینکه اول بتونیم از پوسته روزمرگی بزنیم بیرون خودش یه شروع عالیه ولی پیش نیازش اینه که بپذیرم باید تغییر کنیم. بهش میگم مرحله "پذیرش". مرحله قبل تر از پذیرش میشه "انکار". یعنی وقتی معتقدیم که به تغییر نیاز نداریم هنوز در مرحله انکار قرار داریم. پس از مرحله انکار وارد مرحله پذیرش میشیم. خود مرحله پذیرش شاید مهمترین قدم باشه! بهش میگم"قدم طلائی".
حالا یه گامهایی مشخصی رو برمیداریم تا توسعه شخصی رو شروع کنیم. یه چیزایی رو به خودمون اضافه میکنیم. مثلا چیزای واضحی که هممون در موردشون میدونیم:
ورزش، مطالعه، سفر و....
ولی لازم نیست که حتما توشون شیرجه بزنیم و کارو سخت کنیم. یا فکر کنیم واسه انجامشون باید همه ملزومات رو فراهم کنیم. اینکه تا محل کار یا خرید پیاده بریم هم میشه ورزش در نظر گرفت. خوندن مقاله روزنامه ها-و نه فقط اخبار-میتونه شروع خوبی برای مطالعه کردن باشه. آموزش یه زبان دیگه با حفظ کردن لغات و گسترش دامنه لغات میتونه شروعی برای یادگیری زبان دوم باشه .آموزش مقدمات عکاسی میتونه شروعی برای یادگیری مهارت عکاسی باشه.
بعضی چیزا هم مثل ورزش و مطالعه کردن و چیزایی که بالا گفتم حالت عمومی ندارن. خصوصی هستن. مثل چی؟مثل تند راه رفتن. خیلی تند صحبت کردن. و....این موارد هم حوزه های خوبی برای تغییر هستن.
اینا چیزای کوچیک و راحتی هستن که انجامشون به مقدمات زیاد و پرهزینه نیاز نداره ولی دستاوردهای بزرگی رو نصیب آدم میکنه .قطعا توسعه فردی به " شکوفایی فردی" منجر میشه.
اگه بتونیم مسیر راه و کارهایی که میخواییم برای توسعه فردیمون انجام بدیم رو بنویسیم میتونه کمک خیلی خوبی باشه.
شاید شروع خوبی باشه.
