جام

بی تو دلتَنگ تَرین شاعر ِدلها شُده اَم
وَ اسیر ِ غمُ وتنهاییُ و رویا شُده اَم

خاطراتَت مثل یک سایه به دنبال ِ من ُو
هر کُجا یاد تو آنجاست به آنجا شُده اَم

رودی از عشقُ و محبّت ز مَن آمد به دَرَت
با هَمه کوچکی اَم عازمِ دریا شد ه اَم

اَهلِ ' بَم شَهر' چه دانَند ز اندوهُ و فراغ
بی تو آوار ترین شَهرَک دُنیا شُده اَم

بودنَت مُعجزه ای بودُ و نَبودت ته عَجز
کاش می دیدی که بعد ِ تو چه تَنهاشده اَم