
باز باران بی ترانه ؛
بی بهانه با توام های فراوان ،
می خورد بر بام قلبم ,
یادم آرد چشم پاکش :)!
گردش یک روز شیرین،
در تار تار زلف هایش . .
سفت و محکم سرد و تاریک ،
با دوپایش مثل آهو
می دوید از یاد این دل
چه شتابان چه شتابان؛
از بهاران به زمستان ! »